Op Palmzondag beginnen we de Goede Week. In tegenstelling tot vorig jaar, mogen we nu deze dagen weer met parochianen in de kerk vieren. We zijn dankbaar dat we in onze kerk een livestream hebben, die het ook voor de mensen thuis mogelijk maakt om mee te vieren. Iedereen is het erover eens dat thuis vieren totaal anders is dan samenkomen in de kerk. Het afgelopen jaar hebben we vooral de dimensie van ‘onzichtbare’ gemeenschap beleefd. We zijn geestelijk met elkaar verbonden, samen met de heiligen in de hemel. Beetje bij beetje mogen we weer met mensen samenkomen in de kerk.


In de Goede Week en Pasen staan we stil bij de kern van ons geloof, het lijden, sterven en de verrijzen van Jezus Christus, de Zoon van God. De Goede Week begint op Palmzondag, waar we de intocht van Jezus in Jeruzalem vieren, en loopt door tot Stille Zaterdag; Jezus ligt in het graf, Hij is echt dood geweest. De Goede Week is bijzonder omdat we de tijd nemen om het mysterie van Jezus’ lijden en sterven te vieren. Deze dagen vieren, geeft ons de mogelijkheid binnen te treden in het mysterie van Jezus’ lijden, sterven en verrijzen. We drukken dit uit door met Palmtakken te zwaaien, met Jezus te waken, het kruis te vereren en de donkerte waar de Paaswake mee begint.


Op het seminarie en in het klooster beleefde ik deze dagen heel intensief, omdat we verder geen andere werkzaamheden hadden. Met name toen ik in Parijs in het klooster was, waren het vreemde dagen. Tussen de vieringen in de kerk door moesten we werken in de wereld. De scheiding tussen kerk en staat is in Frankrijk wat sterker dan in Nederland en is vooral te zien in het al dan niet dragen van het habijt. De meeste broeders en zusters moesten op die dagen werken en op sommige werkplekken is het niet toegestaan dat de broeders of zusters hun habijt aan hadden.


Een heel tegenstrijdige ervaring was het bidden van de kruisweg op Goede Vrijdag. De broeders en zusters die niet hoefden te werken liepen samen met een groep mensen van de ene kerk naar de andere. In de kerk of op straat baden we een statie van de kruisweg. Op straat waren winkelende mensen, toeristen, bewoners van de stad en de politie die de weg vrij maakte, zodat we veilig gevaarlijke wegen konden oversteken. Ik heb toen voor de eerste keer heel diep de tegenstrijdigheid tussen het geloven in God en het leven in de wereld ervaren. Het gevoel, dat mensen aan Jezus voorbij gaan, dat zij doen alsof Hij dood is.

DSC 5094KruisvereringGoedeVrijdag


Op Goede Vrijdag vieren we dat Jezus alleen aan het kruis sterft. Onder het kruis staan een paar vrouwen en één apostel, de geliefde apostel, die bij het laatste avondmaal tegen de borst van Jezus aanlag. De meeste leerlingen hadden Hem verlaten. Op Stille Zaterdag verblijven de broeders alleen in hun kloostercel en overwegen dat de duisternis van de dood Jezus heeft omgeven. Zoals Jezus even door de dood is heengaan, in de stilte en de onzekerheid. We mogen geloven in de verrijzenis. Als ik wil delen in de verrijzenis moet ik sterven aan mijn eigen wil, opdat Gods wil kan geschieden.


De vieringen van de Goede Week plannen was een hele klus (zie het programma hier). We moeten rekening houden met de avondklok, de coronamaatregelen en het programma van de KSN (Katholieke Studentenvereniging Nijmegen). Het is ons verlangen dat zoveel mogelijk mensen in de kerk kunnen mee vieren, maar we realiseren ons dat de coronamaatregelen dit helaas niet toelaten. Het geeft ons de kans om met Jezus door het lijden en de dood heen te gaan, om als nieuwe mensen te verrijzen.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina