Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen - het was nog donker - bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold … zo begint het Evangelie van de paasmorgen. Kapelaan Juan van Eijk legt het als volgt uit in zijn preek:

Van het geloof getuigen is niet vanzelfsprekend. Ook is het moeilijk om te zien wat God in ons leven doet. Zonder geloof zijn de tekenen van God betekenisloos. Wat God doet mag ons verrassen, zoals ook Maria Magdalena, Petrus en Johannes verrast worden door de gebeurtenissen. Twee mannen en een vrouw die naar het graf van Jezus gaan. Zij zien allemaal hetzelfde, maar ze komen nog niet allemaal tot geloof.

Maria Magdalena is de eerste. Het is nog donker. Het duister verbeeldt dat er nog geen geloof in haar hart is. De zon van de verrijzenis is nog niet opgegaan. Ze concludeert: ze hebben de Heer uit het graf genomen. Feitelijk, nog geen geloof. Petrus ziet ook, hij ziet zelfs dat de zweetdoek en zwachtels op een andere plaats liggen, maar ook hij begrijpt het nog niet. Het is gek dat hij ziet. Ik weet niet of u wel eens in een grafkelder geweest bent, daar is het nogal donker. Petrus ziet, maar het is net als bij Maria Magdalena, nog donker. Hij ziet en ziet niet.

Het verhaal van Lazarus geeft een aantal interessante details om dit Evangelie te begrijpen. Lazarus die door Jezus uit de dood wordt opgewekt en zijn graf verlaat. In tegenstelling tot Jezus komt hij met gebonden handen en voeten naar buiten en met het doek om het gezicht. Hij is als het ware nog gebonden aan de dood. Jezus zegt: maak hem los (Joh. 11, 44). Jezus zelf heeft de dood ontbonden. Bij Hem liggen de zweetdoek en de zwachtels netjes opgevouwen in het graf. Hij heeft zelf de dood ontbonden. De dood kan Hem niet vasthouden. Johannes zag het en geloofde!

In de afgelopen weken ben ik geschrokken van brieven van mensen die de kerk willen verlaten. Sommige mensen mag ik ook spreken. Wat is dat duister van het ongeloof? Er kunnen talloze belemmeringen zijn, recent en in het verleden. Wij hebben allen plekken van ongeloof. Misschien houdt de wereld ons in het duister. Als we niet de dood omarmen en in de armen van de gekruisigde Christus durven springen, is er geen geloof. We proberen de dood uit te wissen in onze samenleving, maar juist daardoor blijven we in duisternis.

Wat we kunnen doen om de dood een goede plaats te geven in ons leven is te getuigen. Getuigenis af te leggen, ook over wat we moeilijk vinden in het geloof. Getuigen van ons geloof is dat kleine duwtje wat we nodig hebben om elkaar te omarmen – niet letterlijk want dat mag niet vanwege Corona – en te zeggen: Jezus is verrezen, alleluia, Hij is waarlijk verrezen.

Kapelaan Juan van Eijk

Op weg naar Pinksteren

Vorige artikel

Terug naar welkompagina