In het boek ‘Als God renoveert’ van James Mallon wordt gesproken over “10 waarden”. Deze waarden hebben betrekking op wat belangrijk is in de parochie. Naast de uitgaven, die noodzakelijk zijn voor het in stand houden van een gebouw, wordt er ook in het pastoraat geïnvesteerd. Juist hierin, zo zegt Mallon in zijn boek, wordt zichtbaar welke cultuur er heerst.

In de afgelopen jaren hebben parochianen, priesters, vrijwilligers en leden van de Gemeenschap Emmanuel zich ingezet voor de opbouw van de geloofsgemeenschap. Wat zij gezamenlijk gedaan hebben, heeft ertoe bijgedragen dat mensen zich verbonden voelen met de Maria Geboortekerk. Deze mensen wonen in en buiten Nijmegen. Naast het deelnemen aan activiteiten, zetten zij zich in als vrijwilliger, geven een parochiebijdrage en doen nog meer.

Kenmerkend voor een stadsparochie is, dat mensen een kerk kiezen waar zij zich in thuis voelen. ‘Vroeger’ daarentegen gingen mensen naar de kerk waar zij dichtbij woonden. De kerk is territoriaal, er zijn parochiegrenzen, er is een afgebakend gebied dat aan de parochie toebehoort. Tegenwoordig zijn parochiegrenzen minder belangrijk voor mensen die naar de kerk komen. De meesten kiezen voor een gemeenschap, die samenkomt in een kerk, waar ze zich thuis voelen omwille van de mensen die men daar ontmoet.

Parochie vernieuwing gaat om waarden die belangrijk zijn voor de gemeenschap die samenkomt in de kerk. De “10 waarden” die James Mallon noemt zijn: 1) Voorrang geven aan het weekend; 2) Gastvrijheid; 3) Opbouwende muziek; 4) Preken (de homilie); 5) Be¬te¬kenisvolle gemeenschap; 6) Heldere verwachtingen; 7) Dienstwerk waar je goed in bent; 8) Vorming van kleine ge¬meen¬schappen; 9) De Heilige Geest ervaren; 10) Word een uitnodigende Kerk.

De eerste waarde die wordt genoemd is “Voorrang geven aan het weekend”. Voor de priester zou de prioriteit moeten liggen in het voorbereiden en opdragen van de eucharistieviering op zondag. Dit is immers het moment dat de meeste mensen bijeen komen. Als je gunstig rekent zou een priester in een week ongeveer 16 parochianen kunnen bezoeken, terwijl er in een weekend zo’n 200 mensen naar de kerk komen. Het is goed dat een priester mensen bezoekt, maar daarnaast zou hij evenveel tijd aan de voorbereiding voor de eucharistieviering op zondag moeten besteden.
Het Tweede Vaticaans Concilie zegt in de dogmatische constitutie Lumen Gentium (nr. 11) dat de eucharistie de bron en het hoogtepunt van heel het christelijk leven is. Zij die deelnemen worden op een dubbele manier gevoed: door het Woord en door de H. Communie. Het betekent dat we op tijd aanwezig mogen zijn in de kerk om ons voor te bereiden. En als de viering afgelopen is, mogen we nog in de kerk blijven om te bidden en te danken. En na de viering mogen we contact maken met de mensen die aan de viering hebben deelgenomen. Sinds ik priester ben, heb ik de gewoonte om na de viering de mensen te begroeten om kort met hen te spreken.

Het zijn allemaal goede gewoontes, die tot uitdrukking brengen, dat we tijd willen maken voor God, dat Hij belangrijk is in ons leven. Jezus is het waard om Hem onze tijd te geven. Dat geldt voor de priester die de eucharistie opdraagt, maar ook voor de mensen die deelnemen aan de eucharistieviering.

Vorige artikel

Terug naar welkompagina