Aan het begin van het jaar is uw aandacht voor de actie Kerkbalans al gevraagd. De bijbehorende brieven per parochiaan zijn dit jaar later. Komende week liggen ze achter in de kerk. Voor ingeschreven parochianen ligt er een brief op naam klaar. Anderen zijn uiteraard ook van harte uitgenodigd om bij te dragen. U kunt de brief ook hier van de website downloaden. 

Zoals u weet, biedt onze locatie tal van diensten en activiteiten voor jong en oud. In de begroting 2021 is voor kerkbijdragen een bedrag opgenomen van € 68.000 (vorig jaar € 67.000). Via de Actie Kerkbalans 2021 vragen wij uw steen(tje) daaraan bij te dragen door uw kerkbijdrage over te maken op NL05 INGB 0000 8242 36 ten name van RK Parochie H. Stefanus, locatie Maria Geboorte, o.v.v. “kerkbijdrage 2021”. Uw financiële steun is van cruciaal belang!

Uiteraard kunt u ook uw steentje bijdragen door uw tijd te geven, aarzel niet om aan kapelaan van Eijk of iemand van het welkomstteam aan de deur van de kerk aan te geven dat u ook graag op die manier bijdraagt. 


Penningmeester

In de veertigdagentijd hebben we ons voorbereid op Pasen, de verrijzenis van Christus. Gedurende 40 dagen hebben we ons toegelegd op bidden, vasten en aalmoezen geven. Door onze inspanningen hebben we ons geopend voor Christus, om met Hem te mogen delen in de verrijzenis.

De Paastijd is eveneens een periode van voorbereiding, maar dan op Pinksteren. Maar naar ik vermoed zullen niet veel mensen zich gedurende 50 dagen voorbereiden om met de Heilige Geest vervuld te worden. De mensen die mij wat beter kennen, weten dan ook dat de Heilige Geest een belangrijke plaats heeft in mijn leven. De Heilige Geest leidt de Kerk al meer dan 2000 jaar. Hij deelt zijn gaven zevenvoud, schenkt zichzelf en geeft ons charisma’s.

Ter voorbereiding op het Tweede Vaticaans concilie heeft paus Johannes XXIII alle gelovigen opgeroepen het volgende gebed te bidden:

"Laat het Pinksterwonder in onze tijd opnieuw werkelijkheid worden en geef Uw Kerk, dat zij volhardend met Maria, de Moeder van Jezus, in eensgezind en vurig gebed en onder Petrus' leiding, het rijk van de goddelijke Verlosser moge uitbreiden, het rijk van waarheid en gerechtigheid, het rijk van liefde en vrede. Amen."

(Paus Johannes XXIII, Humanae Salutis, nr. 23)

Als we terugkijken naar wat het Tweede Vaticaans Concilie ons gebracht heeft, dan kunnen we zeggen dat de Heilige Geest op krachtige wijze de Kerk heeft vernieuwd. Aggiornamento, ofwel het bij de tijd brengen van het geloof en resourcement, het teruggaan naar de bronnen van het geloof, hebben hieraan een belangrijke bijdrage verleend. In de Kerk van de eerste eeuwen was veel meer openheid voor charisma’s en de werking van de Heilige Geest in de Kerk.

Het is mijn verlangen dat de Heilige Geest overvloedig mag neerdalen over onze gemeenschap en dat het wonder van Pinksteren aan ons geschiedt. We kunnen hier samen voor bidden. Als we verlangen dat de Heilige Geest over onze kerkgemeenschap komt, is het noodzakelijk dat ieder persoonlijk openstaat om de Heilige Geest te ontvangen. Met andere woorden: het zou goed zijn als iedereen zich openstelt om ‘met de Heilige Geest’ gedoopt te worden. Nog sterker gezegd, het zou goed zijn als iedereen bereid is om God de controle te geven: “Heer Jezus Christus, ik geef u de controle over mijn leven, U mag met mij doen wat U wilt. Schenk mij uw genade om met Maria te kunnen zeggen: ‘Mij geschiedde naar uw woord’ ”.

Om de voorbereiding wat concreter te maken, nodig ik de mensen, die dat willen, uit voor een cursus van 7 weken. Op weg naar Pinksteren zal ik de homilie wijden aan onderwerpen die verbonden zijn met de Heilige Geest. Daarnaast kunnen de mensen die dat willen zich persoonlijk voorbereiden. In de kerk liggen meditatieboekjes (hier te downloaden) met Bijbelteksten die betrekking hebben op de Heilige Geest. Wie dit boekje meeneemt kan dagelijks tijd vrijmaken om deze Bijbelteksten te overwegen. Hoe je dit het beste kunt doen wordt in het meditatieboekje uitgelegd.

Met jullie wil ik op weg gaan om de wonderen van de Heer in de wereld zichtbaar te maken. Dan laten we zien dat Gods Rijk zich midden onder ons bevindt.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen - het was nog donker - bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold … zo begint het Evangelie van de paasmorgen. Kapelaan Juan van Eijk legt het als volgt uit in zijn preek:

Van het geloof getuigen is niet vanzelfsprekend. Ook is het moeilijk om te zien wat God in ons leven doet. Zonder geloof zijn de tekenen van God betekenisloos. Wat God doet mag ons verrassen, zoals ook Maria Magdalena, Petrus en Johannes verrast worden door de gebeurtenissen. Twee mannen en een vrouw die naar het graf van Jezus gaan. Zij zien allemaal hetzelfde, maar ze komen nog niet allemaal tot geloof.

Maria Magdalena is de eerste. Het is nog donker. Het duister verbeeldt dat er nog geen geloof in haar hart is. De zon van de verrijzenis is nog niet opgegaan. Ze concludeert: ze hebben de Heer uit het graf genomen. Feitelijk, nog geen geloof. Petrus ziet ook, hij ziet zelfs dat de zweetdoek en zwachtels op een andere plaats liggen, maar ook hij begrijpt het nog niet. Het is gek dat hij ziet. Ik weet niet of u wel eens in een grafkelder geweest bent, daar is het nogal donker. Petrus ziet, maar het is net als bij Maria Magdalena, nog donker. Hij ziet en ziet niet.

Het verhaal van Lazarus geeft een aantal interessante details om dit Evangelie te begrijpen. Lazarus die door Jezus uit de dood wordt opgewekt en zijn graf verlaat. In tegenstelling tot Jezus komt hij met gebonden handen en voeten naar buiten en met het doek om het gezicht. Hij is als het ware nog gebonden aan de dood. Jezus zegt: maak hem los (Joh. 11, 44). Jezus zelf heeft de dood ontbonden. Bij Hem liggen de zweetdoek en de zwachtels netjes opgevouwen in het graf. Hij heeft zelf de dood ontbonden. De dood kan Hem niet vasthouden. Johannes zag het en geloofde!

In de afgelopen weken ben ik geschrokken van brieven van mensen die de kerk willen verlaten. Sommige mensen mag ik ook spreken. Wat is dat duister van het ongeloof? Er kunnen talloze belemmeringen zijn, recent en in het verleden. Wij hebben allen plekken van ongeloof. Misschien houdt de wereld ons in het duister. Als we niet de dood omarmen en in de armen van de gekruisigde Christus durven springen, is er geen geloof. We proberen de dood uit te wissen in onze samenleving, maar juist daardoor blijven we in duisternis.

Wat we kunnen doen om de dood een goede plaats te geven in ons leven is te getuigen. Getuigenis af te leggen, ook over wat we moeilijk vinden in het geloof. Getuigen van ons geloof is dat kleine duwtje wat we nodig hebben om elkaar te omarmen – niet letterlijk want dat mag niet vanwege Corona – en te zeggen: Jezus is verrezen, alleluia, Hij is waarlijk verrezen.

Kapelaan Juan van Eijk

Op weg naar Pinksteren

Vorige artikel

Terug naar welkompagina

Een dertigtal studenten vierde dit jaar met ons de P3D, de paas-driedaagse. Een deel van hen was bij de vieringen van Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Pasen (de drie dagen). Tussendoor deden zij verschillende activiteiten, deels online, deels per bubble. Een van deze bubbles deed aan de vieringen mee vanuit het hoogkoor van de kerk, zodat ze voldoende gescheiden waren van de rest. Zo zie je dat de Corona-situatie ons creatief maakt! 

De kruisweg werd zelf gelopen op het prachtige terrein van de begraafplaats van de Heilige Landstichting

De deelname van studenten aan de vieringen is typisch voor ons kerk. Mede daardoor zijn we echt een kerk van alle leeftijden. Nijmegen bestaat voor 25% uit studenten. Het is bijzonder om te zien hoe de contacten tussen onze „gewone” parochiekerk en deze ieder jaar nieuwe groep studenten gegroeid zijn. Door het hele jaar komen deze studenten in KSN verband samen, maar voor Pasen sluiten zich – dit keer vooral online – ook studenten uit andere steden aan. De verschillende studentenhuizen die met KSN of onze parochie verbonden zijn, spelen hier een belangrijke rol in. 

DSC 5103

Verder bestaat de P3D uit workshops, zoals kerk-schoonmaak, sport, kaarsen versieren, een Emmaus-gesprek tijdens een wandeling en samen aan de website werken (dit stukje). Qua inhoud volgde de studenten meerdere lezingen. Over barmhartigheid door onze oud pastoor Marc Timmermans, over het vinden van geluk door zuster Laetitia Dei (ook een oud parochiaan) en tenslotte heeft kapelaan Juan uitleg gegeven bij de verschillende vieringen.

DSC 5117

 

Op Palmzondag beginnen we de Goede Week. In tegenstelling tot vorig jaar, mogen we nu deze dagen weer met parochianen in de kerk vieren. We zijn dankbaar dat we in onze kerk een livestream hebben, die het ook voor de mensen thuis mogelijk maakt om mee te vieren. Iedereen is het erover eens dat thuis vieren totaal anders is dan samenkomen in de kerk. Het afgelopen jaar hebben we vooral de dimensie van ‘onzichtbare’ gemeenschap beleefd. We zijn geestelijk met elkaar verbonden, samen met de heiligen in de hemel. Beetje bij beetje mogen we weer met mensen samenkomen in de kerk.


In de Goede Week en Pasen staan we stil bij de kern van ons geloof, het lijden, sterven en de verrijzen van Jezus Christus, de Zoon van God. De Goede Week begint op Palmzondag, waar we de intocht van Jezus in Jeruzalem vieren, en loopt door tot Stille Zaterdag; Jezus ligt in het graf, Hij is echt dood geweest. De Goede Week is bijzonder omdat we de tijd nemen om het mysterie van Jezus’ lijden en sterven te vieren. Deze dagen vieren, geeft ons de mogelijkheid binnen te treden in het mysterie van Jezus’ lijden, sterven en verrijzen. We drukken dit uit door met Palmtakken te zwaaien, met Jezus te waken, het kruis te vereren en de donkerte waar de Paaswake mee begint.


Op het seminarie en in het klooster beleefde ik deze dagen heel intensief, omdat we verder geen andere werkzaamheden hadden. Met name toen ik in Parijs in het klooster was, waren het vreemde dagen. Tussen de vieringen in de kerk door moesten we werken in de wereld. De scheiding tussen kerk en staat is in Frankrijk wat sterker dan in Nederland en is vooral te zien in het al dan niet dragen van het habijt. De meeste broeders en zusters moesten op die dagen werken en op sommige werkplekken is het niet toegestaan dat de broeders of zusters hun habijt aan hadden.


Een heel tegenstrijdige ervaring was het bidden van de kruisweg op Goede Vrijdag. De broeders en zusters die niet hoefden te werken liepen samen met een groep mensen van de ene kerk naar de andere. In de kerk of op straat baden we een statie van de kruisweg. Op straat waren winkelende mensen, toeristen, bewoners van de stad en de politie die de weg vrij maakte, zodat we veilig gevaarlijke wegen konden oversteken. Ik heb toen voor de eerste keer heel diep de tegenstrijdigheid tussen het geloven in God en het leven in de wereld ervaren. Het gevoel, dat mensen aan Jezus voorbij gaan, dat zij doen alsof Hij dood is.

DSC 5094KruisvereringGoedeVrijdag


Op Goede Vrijdag vieren we dat Jezus alleen aan het kruis sterft. Onder het kruis staan een paar vrouwen en één apostel, de geliefde apostel, die bij het laatste avondmaal tegen de borst van Jezus aanlag. De meeste leerlingen hadden Hem verlaten. Op Stille Zaterdag verblijven de broeders alleen in hun kloostercel en overwegen dat de duisternis van de dood Jezus heeft omgeven. Zoals Jezus even door de dood is heengaan, in de stilte en de onzekerheid. We mogen geloven in de verrijzenis. Als ik wil delen in de verrijzenis moet ik sterven aan mijn eigen wil, opdat Gods wil kan geschieden.


De vieringen van de Goede Week plannen was een hele klus (zie het programma hier). We moeten rekening houden met de avondklok, de coronamaatregelen en het programma van de KSN (Katholieke Studentenvereniging Nijmegen). Het is ons verlangen dat zoveel mogelijk mensen in de kerk kunnen mee vieren, maar we realiseren ons dat de coronamaatregelen dit helaas niet toelaten. Het geeft ons de kans om met Jezus door het lijden en de dood heen te gaan, om als nieuwe mensen te verrijzen.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina

Op donderdag 11 maart is er een bezinningsdag waarop we tijd willen maken om ons geloof te voeden. Zr. Maria Catharina o.p. zal die dag spreken over het leven van Catharina van Siena en over vasten en gebed. Vanwege de corona-situatie zal  deze bijeenkomst digitaal zijn. De eucharistieviering en aanbidding zijn wel fysiek bij  te wonen in de Maria Geboortekerk. Info: Dorris Rijnen 06-23101515. Aanmelden vóór 4 maart via: woestijndag@gmail.com. Nadat u zich aanmeldt ontvangt u de informatie over hoe u online deel kunt nemen. 

Programma:

10.00 Welkom en opening
10.15 Lofprijzing
10.30 Eerste Inleiding
11.15 Eucharistische aanbidding vanuit de Maria Geboortekerk Nijmegen
11.45 Eucharistieviering vanuit de Maria Geboortekerk Nijmegen
12.30 Pauze
13.15 Opening middaggedeelte
13.30 Lofprijzing
13.45 Tweede inleiding
14.30 Eucharistische aanbidding vanuit de Maria Geboortekerk Nijmegen
15.00 Afsluiting

De kosten ad € 7,50 gelieve u over te maken op rekeningnr. NL48 ABNA 0569 1646 56 t.n.v. Juan van Eijk o.v.v. uw naam en “woestijndag 11 maart 2021”.

Om de maagdelijkheid van Jozef te begrijpen kunnen we het beste beginnen met de ‘maagdelijkheid’ van Maria. In de traditie van de Kerk is de maagdelijkheid van Maria altijd belangrijk geweest. Al in het jaar 553 werd opgenomen in onze geloofsbelijdenis ‘… geboren uit de Maagd Maria’. We geloven dat Maria altijd maagd is gebleven, vóór de geboorte van Jezus, tijdens en na zijn geboorte. 

Zowel binnen als buiten de christelijke traditie worden bezwaren geformuleerd waar het gaat om het geloof dat Maria altijd maagd is en was. Het eerste bezwaar verwijst naar de teksten waarin Jezus nog meer ‘broers en zussen’ heeft (zie Mc. 3,31; 6,3; Mt. 13,55-56). Echter in het Oude Testament wordt het woord ‘broeders’ ook in breder zin gebruikt. Bijvoorbeeld in Gen. 13,8, waar Lot een ‘broeder van Abraham’ genoemd wordt, terwijl Lot een zoon van de broer van Abraham is. In de brieven van Paulus komt het woord ‘broeders’ en ‘broeder’ regelmatig voor en heeft betrekking op de gemeenschap van christenen, die God tot Vader hebben.


In een tweede bezwaar verwijst men naar de Bijbeltekst waar Jezus de ‘eerstgeborene’ wordt genoemd (Lc. 2,7; Kol. 1,15)’. De uitdrukking ‘eerst geborene’ wil zeggen dat het kind het eerste kind is; het niet perse dat er nog meer kinderen volgen. Er zijn nog andere bezwaren, maar die laat ik voor wat ze zijn.


Het is veel belangrijker om in te gaan op de betekenis van de maagdelijkheid van Maria en Jozef. Als Maria maagd is, is het logisch te geloven dat ook Jozef maagd is. De meeste mensen denken bij Jozef aan een oude man. Maar als we nagaan hoeveel Jozef gelopen heeft, dat is het geloofwaardiger dat hij een jonge man was. De reis van Nazareth naar Bethlehem (ongeveer 14 km), naar Egypte (ongeveer 750 km), de jaarlijkse bedevaart naar Jeruzalem (ongeveer 150 km). Jozef was een timmerman en dat is zwaar werk, want het gaat niet alleen om het maken van eenvoudige meubels. Het Griekse woord voor timmerman kan ook ‘bouwvakker’ betekenen. Jozef heeft met zijn aangenomen zoon ook huizen gebouwd.


Als we geloven dat Jozef een jonge man was die maagdelijk leefde, dan kunnen we ons ook voorstellen, dat dit een veel groter offer is. Het is voor een jonge man over het algemeen moeilijker zuiver te leven, dan voor oudere mannen. Ieder mens heeft immers gevoelens en dat geldt ook voor Jozef en Maria.


Voorop staat: zowel Jozef als Maria zijn gehoorzaam aan God. Beiden willen zij in volle overgave meewerken aan Gods plan. Het antwoord dat Maria geeft op de boodschap van de aarstengel Gabriel is: ‘Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord.’ (Lc. 1,38). De heilige Jozef doet wat God hem in zijn dromen zegt (Mt. 1,24; 2,13. 19). Wat Jozef en Maria beleven is heel bijzonder en dat zullen zij ongetwijfeld in alle openheid met elkaar besproken hebben. Het laat zien wat onderlinge eenheid inhoudt. Om onvoorwaardelijk op God te vertrouwen, is het – zeker op zo’n belangrijk punt - van fundamenteel belang alles in openheid met elkaar te bespreken. Maria kon met Jozef huwen omdat zij geloofde dat Jozef haar maagdelijkheid zou respecteren.


Maria en Jozef zijn gehoorzaam aan God, maar ook Jezus is onderdanig aan zijn ouders (Lc. 2,51). Wat een groot vertrouwen heeft God in Maria en Jozef: God kende hen zo goed, dat Hij kon verwachten dat zij in alles zochten om zijn wil te doen en wilden meewerken om zijn Rijk op aarde op te bouwen.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina

In de veertigdagentijd leggen we ons toe op bidden, vasten en het geven van aalmoezen. Deze drie horen bij elkaar en dienen in het juiste evenwicht te staan. Iedere katholiek hoort gewoonlijk te vasten op woensdag (de dag dat Jezus ter door werd veroordeeld) en vrijdag (de dag van Jezus’ lijden en sterven). Het overwegen van het lijden en sterven van Jezus is een hulpmiddel om op een diepere manier te delen in zijn verrijzenis. We doen boete om terug te keren naar God. Het gaat niet alleen om het boete doen, maar we kunnen ook ons geloof verdiepen en ons inzetten voor onze naasten.


Aan het kruis heeft Jezus zijn leven voor ons gegeven. Hij heeft ons, onze zonden vergeven. Ook al vergeeft God ons en kunnen we Gods vergeving niet verdienen, mogen we toch wat doen. We mogen meewerken met Gods genade. Vasten is een inspanning, waarbij we in eerste instantie denken aan minder eten, vooral minder snoep en koekjes eten. Het doet ons beseffen, dat we in Nederland een overvloed aan eten hebben waar we dankbaar voor mogen zijn. Hoeveel eten wordt er niet dagelijks weggegooid? En hoeveel mensen komen er niet om van de honger?


Op internet heb ik gezocht naar ‘honger’. De cijfers zijn tamelijk schokkend. Elk jaar lijden ongeveer 850 miljoen mensen aan ondervoeding en per jaar sterven rond 25.000 mensen van de honger, of aan de gevolgen van ondervoeding. Onder hen zijn ongeveer 10.000 kinderen. Het zijn cijfers, die mij doen duizelen, het is bijna niet voor te stellen. Op het nieuws horen we hier af en toe wat van. Wat belangrijker is, om op zoek te gaan naar een systematische oplossing, maar die is niet eenvoudig te vinden. Alle beetjes helpen.


In de tijd dat ik in het klooster zat, was de maand augustus voor ons de woestijnmaand. We verbleven in Aubrac, een gebied in het Centraal Massief in Frankrijk. De leefomstandigheden waren tamelijk primitief, geen elektriciteit, alleen gasflessen om op een klein fornuis eten te koken, Er was geen verwarming en het water kwam uit een bron. Het betekende dat we een eenvoudige douchecabine moesten maken waar we ons met koud bergwater konden ‘douchen’. Douchen is een groot woord, want met kleine emmertjes water kon je je nat maken en met biologisch afbreekbare zeep mocht je je wassen. Aangezien er geen elektriciteit was, was er ook geen internet en TV. Het was voor mij niet vreemd, omdat mijn ouders eenvoudig leefden. Met dankbaarheid kijk ik terug naar de woestijnmaand, waar we in eenvoud leefden.


De veertigdagentijd zouden we ook kunnen zien als ‘de woestijn’ ingaan. In alle eenvoud leven en als het kan wat minderen. Aangezien we zoveel verleidingen om ons heen hebben, zal het voor veel mensen een hele opgave zijn om te minderen in eten, drinken (alcohol), TV kijken, internet en mobiele telefoon. De tijd die we over hebben, zouden we kunnen gebruiken om tijd aan onze naasten te besteden. Het geld dat we niet uitgeven, kunnen we aan mensen, die tekort aan eten hebben, geven.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina

Soedan is zwaar getroffen door oorlog en natuurrampen. Tegen de 300.000 kinderen zijn hierdoor ondervoed en dreigen te sterven. Zuster Viji en haar medezusters zetten zich in om ondervoeding tegen te gaan. Daar hebben ze onze financiële ondersteuning bij nodig. Tijdens de vastenactie willen wij geld inzamelen voor voedsel en medicijnen. Voor ca. € 5200 kunnen wij 50 kinderen in de leeftijd van 3 maanden tot 5 jaar redden. U kunt uw donatie deponeren in het offerblok achter in de kerk of overmaken op de bankrekening van de Maria Geboortekerk, ING: NL05INGB0000824236, onder vermelding van “vastenactie 2021 Soedan”. Laten wij er naar streven 50 kinderen te redden!

Werkgroep Solidariteit

Terug naar welkompagina

In een eerder artikel heb ik geschreven over de Werkgroep Pastoraat van de Maria Geboortekerk. Bij nader inzien zou ik dit het ‘Kernteam’ willen noemen, omdat zij in eenheid zorgdraagt voor het pastoraat en de eenheid tussen de verschillende werkgroepen bevordert. Zoals eerder gezegd gaat het om samen met de kapelaan (en de pastoor) zorg te dragen voor het pastoraat in de parochiegemeenschap. Zij hebben dus een grotere verantwoordelijkheid en kunnen gemakkelijker de continuïteit waarborgen in de Maria Geboortekerk, die deel uitmaakt van de H. Stefanusparochie. Welke verantwoordelijkheden de verschillende leden van het Kernteam dragen, zal in de loop van de tijd geleidelijk duidelijk worden.

Een belangrijk hulpmiddel in het ontdekken van de verantwoordelijkheden is het schrijven van een visiedocument. Dit document bevat drie kernpunten: een missie, een visiestatement en een strategie. De missie gaat over de identiteit van de parochie. Een parochie is missionair. Zoals Jezus gekomen is om het evangelie uit te dragen, zo deelt de parochie in deze missie. De visie ofwel een visiestatement wordt uitgedrukt in een korte slogan, dat uitdrukt waar we naartoe gaan. En als laatste wordt de strategie beschreven, die de weg aangeeft die we moeten gaan. In dit artikel wil ik me beperken tot het visiestatement.


Een eerste stap in het formuleren van een visiestatement is samen spreken over onze ‘ontevredenheid’. Positief gezegd: ‘wat kan beter in onze gemeenschap?’ Wat beter kan, gaat verder dan wat ieder persoonlijk vindt, want we willen gezamenlijk op weg gaan. Vervolgens zoeken we naar een korte slogan die dit uitdrukt. James Mallon gebruikt in zijn boek ‘Als God renoveert’ het beeld van ‘the sign on the bus’. Op de voorkant van de bus staat een nummer en meestal de bestemming. De mensen die deze richting willen opgaan, stappen in.


In de Maria Geboortekerk zijn onder de parochianen veel geëngageerde vrijwilligers. Dit maakt het gemakkelijker om samen op weg te gaan. De visie gaat over ons geloof in God, de Vader, Zoon en Heilige Geest. Het is aan de ene kant wat we als gemeenschap geloven en aan de andere kant gaat het geloof ook over een persoonlijke weg. Daar het over ons geloof gaat is tijd voor gebed en het met elkaar delen van de visie fundamenteel. Het kost tijd.


In ons bisdom was het visiestatement van onze vorige bisschop Hurkmans ‘Groeien in geloof en geloven in groei’ en van de huidige bisschop De Korte ‘bouwen in vertrouwen’. Voor onze parochie zijn we ook aan het denken. Een zin die me de laatste tijd bezig houdt is ‘Gezonden om te genezen’. De bron van inspiratie is het Angelus van Paus Franciscus op 28 augustus 2019, waarin hij het beeld van de Kerk als ‘veldhospitaal’ schetst. De eerste keer dat de paus dit beeld gebruikt is in de Homilie van 2 februari 2015 in Casa Martha.

“Dit is de missie van de Kerk: de Kerk geneest en is heilzaam. Soms spreek ik over de Kerk alsof het een veldhospitaal is. Het is waar: er zijn vele gewonden! Zo veel mensen hebben het nodig dat hun wonden worden genezen. Dit is de missie van de Kerk: de wonden van het hart genezen, de deuren open, mensen bevrijden, om hen te zeggen dat God goed is, God ons vergeeft, God onze Vader is, God is hartelijk, God wacht altijd op ons.”

De woorden van de paus sluiten aan bij dat wat Jezus gedaan heeft. Het zijn de mensen die de keuze maken om naar Jezus toe te gaan, om door Hem genezen te worden. Het gaat om alle vormen van genezing; lichamelijk, relationeel, psychologisch, emotioneel en geestelijk. Deze mensen maken een keuze voor Jezus en zijn bereid om Hem te volgen.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina