In mijn leven neemt het gebed een belangrijke plaats in. Dat is logisch, want een priester is op een heel bijzondere wijze geroepen te werken aan het Rijk van God en niet aan zijn ‘eigen’ Rijk. Om op een goede manier aan Gods Rijk te kunnen werken is het belangrijk tijd voor God te maken. Tijd maken helpt mij om te onderscheiden wat God van mij vraagt en te doen wat God wil. Dit gaat met vallen en opstaan.


Het bidden van de Getijden, waarvoor de priesters het getijdenboek gebruiken, helpt mij hierbij. Het Getijdenboek, dat ook wel het Brevier wordt genoemd, is de verkorte versie van de Getijdengebeden die de contemplatieve monniken, zoals de Benedictijnen, bidden.


Het Tweede Vaticaans Concilie heeft het bidden van de getijden herzien. Het woord Getijden zegt waar het om gaat: het heiligen van de tijd. Op vaste momenten van de dag maak je tijd voor God. Het Getijdenboek heb ik leren bidden toen ik op het Seminarie zat. Het kan een heel geblader zijn. Bij mijn priesterwijding heb ik beloofd deze getijden trouw te bidden. Na al deze jaren bidden, heb ik de Getijden leren waarderen. Ik vind het mooi ze te bidden.


Als ik opsta kleed ik me aan, verzorg ik mezelf en ga ik naar de huiskapel om de Lauden (dit is de officiële naam voor het ochtendgebed) te bidden. In de middag bid ik het middaggebed, in de avond de Vespers en kort voor het slapen gaan, bid ik de Completen, ofwel de dagsluiting. Deze gebeden hebben een vast moment op de dag, zij heiligen de dag. Daarnaast is er ook nog de lezingendienst, die ik bid na het ontbijt of na het middaggebed.


De psalmen nemen een centrale plaats in. Het is het langste boek van de Bijbel en telt 150 psalmen. Psalm 119 is de langste en telt 176 verzen. De kortste, psalm 117 telt 2 verzen. Het mooie van het bidden van de psalmen is dat alles wat je in het leven kan overkomen weergegeven wordt: dankbaarheid, dat vijanden je belagen, stilte, vragen om vergeving, boetedoening, klagen, smeken en nog meer. Sommige psalmen zijn een roep van de gemeenschap, anderen persoonlijk.


Na al de jaren dat ik de Getijden bid, merk ik dat door de dag heen spontaan psalmverzen in mij opkomen. Het geeft mij voeding bij dat wat ik doe. Er zijn ook psalmen die ik uit het hoofd kan bidden. Dat is een wat ongelukkige Nederlandse uitdrukking; want het komt uit mijn hart en niet uit mijn hoofd! Het woord van God komt in mij tot leven. Ik treed binnen in de geschiedenis die God met en door de mensen schrijft. Het is een geschiedenis van heil, die in alle tijden klinkt en levend mag worden in en door de mensen.

Alleen de Getijden bidden zou minimalistisch zijn, want het hele leven mag een gebed zijn. De dingen doen vanuit een verbondenheid met God. In de wereld waarin we leven moet alles efficiënt zijn en worden er hoge eisen gesteld. Als het even kan moet je altijd bereikbaar zijn. Op de eerste plaats mogen we bereikbaar zijn voor God, samen werken aan zijn Rijk, luisteren naar wat Hij vraagt.


Het bidden van de Getijden helpt mij om tijd voor stil gebed te nemen en te geloven dat ik mag leven in Gods aanwezigheid, dat in het verlengde staat van mijn leven.

Kapelaan Juan van Eijk

Vorige artikel

Terug naar welkompagina

In het Nieuwe Testament vinden wij de uitdrukking ‘Met de Heilige Geest gedoopt worden’ zes keer. Deze profetie wordt vier keer door Johannes de Doper gebruikt (Mat. 3,11; Mc. 1,8; Lc. 3,16; Joh. 1,33), één keer door Petrus in herinnering geroepen (Hand. 11,16) en één keer uit de mond van Jezus zelf. De wortels van deze belofte vinden we in het Oude Testament: God stort zijn Geest uit over alle mensen. Het voert voor dit artikeltje te ver hier dieper op in te gaan.

Paus Benedictus heeft op 11 mei 2008 iedereen uitgenodigd om ‘de schoonheid van ons doopsel in de Heilige Geest te ontdekken’. In de Kerk van de eerste eeuwen was het normaal dat met de Heilige Geest gedoopt worden samen viel met het werkelijk ontvangen van het doopsel. Het waren immers volwassenen die zich gedurende drie jaar voorbereid hadden om het sacrament van het Doopsel te ontvangen. 

Als zij in de Paasnacht werden gedoopt wisten zij dat zij een ander mens werden. Voordat zij werden gedoopt, wezen zij in de richting van de ondergaande zon, de duivel af. (Wij doen dat nog steeds in de Paaswake met de woorden ‘Verzaakt u aan de satan? En aan al zijn werken? En aan zijn verleiding?) In de richting van de opgaande zon, het licht van de verrijzenis van Jezus Christus, beleden zij het ‘geloof’ wat wij kennen als het credo. Het was voor hen dus een definitief toekeren naar God, in zijn richting gaan.


De volwassenen verzamelden zich bij de grote doopvont. Het water, waarin zij drie keer ondergedompeld werden, betekent het oude leven afleggen en een nieuwe mens worden. Daarom werden zij ook met een witte albe bekleed.


Het is voor de meeste mensen van tegenwoordig anders, omdat wij als kind kort na onze geboorte gedoopt zijn, en op latere leeftijd, rond 12 jaar, gevormd. Wij mogen geloven dat God zijn genade aan ons schenkt door de sacramenten, sterker nog, God woont in ons door de sacramenten. Om met de Heilige Geest gedoopt te worden is het nodig dat wij ‘de deksel’ van de put waar Gods genade in zit openen. Aan de ene kant is dat ons werk. Het belijden van onze zonden in het sacrament van de biecht kan een ervaring geven van met de Heilige Geest gedoopt te worden. Wij hebben dit niet in de hand, niet wij bepalen, maar God. Wij mogen verlangen en alles in het werk stellen, maar kunnen God niet afdwingen. De andere manier om met de Heilige Geest gedoopt te worden is van ‘buiten’ af. Een van de mogelijkheden is het volgen van een cursus van zeven weken. Ik heb deze cursus eind jaren 90 een keer gevolgd en een paar keer gegeven in de vorige parochie.


Een heel bijzondere ervaring van met de Heilige Geest gedoopt te worden heb ik ervaren tijdens een genezingsretraite. De eerste dagen kregen wij de opdracht om een gebed van overgave te schrijven. Deze zouden wij uitspreken als er voor ieder persoonlijk onder handoplegging gebeden werd. Het was de eerste keer dat ik mocht ‘rusten in de Geest’. Het was een hele bijzondere ervaring van overspoeld te worden door Gods genade. Ik had een verlangen de Bijbel te lezen, de sacramenten te ontvangen, me in te zetten voor mijn naasten. Ik ontdekte de charisma’s en dat er nog veel meer te ontdekken was om in eenheid met Christus te leven en te doen wat Hij vraagt: me in volle overgave laten leiden door de Heilige Geest.

Kapelaan Juan van Eijk

Het is alweer een paar maanden geleden dat Jessica van Beuningen de Maagdenwijding heeft ontvangen. Het was bijzonder deze plechtigheid mee te mogen vieren in de kathedrale basiliek St. Jan te ’s-Hertogenbosch. Afgelopen december heeft onderstaand artikeltje in de Nieuwsbrief van het bisdom ’s-Hertogenbosch gestaan:

“Op zondag 22 november 2020 vierden wij het hoogfeest van Christus Koning. Tijdens deze viering ontvingen in de Sint-Janskathedraal in ‘s-Hertogenbosch, twee vrouwen, Jessica van Beuningen en Petra van Esch, de maagdenwijding uit handen van bisschop Gerard de Korte. De maagdenwijding is een van de onbekendste wijdingen binnen de katholieke kerk maar daardoor niet minder van betekenis. Vrouwen, wonend en werkend in de wereld, willen Christus nadrukkelijk volgen en tot de dood trouw blijven aan de dienst van de Heer en zijn Kerk. Zij zien af van een christelijk huwelijk maar geven voorkeur aan datgene waarvan het huwelijk een heilig teken is. Zij getuigen van evangelisch leven en onderlinge liefde. De gelofte die deze vrouwen afleggen wordt bekrachtigd met een plechtig wijdingsgebed. Na de wijding ontvangen zij als bruid van Christus, de bruidegom, een sluier en als teken van blijvende trouw aan Christus een ring. Ook het getijdengebed krijgen zij overhandigd als teken en oproep tot onophoudelijk gebed voor het heil van de gehele wereld in eenheid met de gehele Kerk”.


Net als bij kloosterlingen, religieuzen en priesters gaat het om het leven van de evangelische raden: kuisheid, armoede en gehoorzaamheid. De kuisheid ofwel het celibaat betekent dat je als niet gehuwde door het leven gaat. Zij die in het celibaat leven zijn een teken dat Gods Rijk midden onder ons is en waar we naartoe op weg zijn. Het drukt het geloof in het eeuwig leven uit. De armoede houdt in dat je in eenvoud wilt leven, genoegen neemt met het gewone. Gehoorzaamheid is over het algemeen aan de bisschop. Als je in het klooster bent ingetreden is het een gehoorzaamheid aan de overste en de kloosterregel.


In de tijd dat ik in de Monastieke Gemeenschappen van Jeruzalem was, was ik priester van het bisdom ’s-Hertogenbosch. Dit blijft tot de eeuwige professie, dan incarneer je in de religieuze gemeenschap of het klooster. Toen ik op het punt stond om de tijdelijke gelofte af te leggen, werd duidelijk dat het niet mijn roeping was. Aangezien ik priester van het bisdom Den Bosch ben, kon ik gemakkelijk terug.


De maagdenwijding is te vergelijken met een eeuwige professie. Zij, de maagd, bindt zich aan het bisdom en kan dus niet zomaar buiten het bisdom verhuizen. Net als de priester belooft zij trouw en gehoorzaamheid aan de bisschop. Wat haar onderscheidt van de priester is dat zij in haar eigen levensonderhoud moet voorzien. Dus heeft zij een baan in de maatschappij en belooft zij dienstbaar te zijn aan de lokale gemeenschap, de parochie, of de kerk waar zij zich thuis voelt. Verder leeft zij alleen midden in de wereld en dat is een hele worsteling. In zekere zin geldt het voor ieder van ons, ieder kiest persoonlijk voor Jezus Christus en tegelijk mogen we samen op weg gaan met de Heer.

Kapelaan Juan van Eijk

Het afgelopen jaar is er in de Stefanusparochie veel gebeurd. Sinds 1 juni 2020 zijn er een nieuwe pastoor en kapelaan benoemd. Een paar maanden later ver-trokken tweepriesters van de Gemeenschap Emmanuel naar andere parochies. Voor de parochianen, de Gemeenschap Emmanuel en mij een grote verande-ring. Aanvankelijk was de afspraak dat ik in de luwte zou herstellen van een bijna burn-out. De veranderingen die kort na elkaar volgden gaven veel onrust. De grootste verandering was dat ik de verantwoordelijkheid kreeg voor de Maria Ge-boortekerk. De laatste tijd merk ik dat het een stuk beter gaat en ik genezen ben van de bijna burn-out.


De Maria Geboortekerk is een nieuwe plek, waar ik de komende jaren mag wer-ken in de wijngaard van de Heer. In het voetspoor van mijn voorgangers wil ik graag met alle parochianen verder gaan. Het is een hele uitdaging, omdat we in een tijd van krimp zitten. De Maria Geboortekerk is een plek van hoop, omdat hier veel jonge gezinnen en jongeren komen.


Een van de dingen waar ik komende jaren met alle parochianen aan wil werken is parochievernieuwing. Mijn voorganger, Cyrus van Vught, heeft hiermee een begin gemaakt. In mijn vorige parochie heb ik hiermee ook enige ervaring opge-daan. Met de parochianen daar hebben we hiervoor het boek van James Mallon ‘Als God renoveert’ gebruikt. Belangstellende parochianen lazen thuis een be-paald gedeelte uit het boek, dat tijdens de bijeenkomst met elkaar besproken werd.


In parochievernieuwing gaat het om het herontdekken van de charismatische dimensie van de Kerk. De mensen weten dat de Kerk institutioneel is. Het geeft de Kerk structuur door de paus, bisschoppen, de inhoud van het geloof en het vieren van de sacramenten. De charismatische dimensie heeft betrekking op hoe de Heilige Geest de Kerk leidt. In zijn toespraak op 27 mei 1998 zegt Paus Jo-hannes Paulus II tot de Nieuwe bewegingen:


‘De institutionele dimensie en de charismatische dimensie zijn 'co-essentieel' voor de goddelijke constitutie van de Kerk zoals ze werd ge-sticht door Jezus, omdat ze samen bijdragen aan het present stellen van het mysterie van Christus en zijn heilswerk in de wereld. Bovendien rich-ten zij zich samen, ieder op zijn eigen manier, op de vernieuwing van het zelfbewustzijn van de Kerk, die zich in zekere zin ook zelf 'beweging' kan noemen, in zoverre zij een gebeurtenis is in de tijd en in de ruimte van de zending van de Zoon door middel van de Vader in kracht van de Heilige Geest.’

De Kerk is gezonden om het mysterie van Christus en zijn heilwerk in de wereld present te stellen. De Nieuwe bewegingen beleven het door Jezus gezonden te zijn. De Katholieke Charismatische Vernieuwing noemt paus Franciscus een ‘stroom van genade in de Kerk’. De Nieuwe bewegingen gaan erop uit, zij bele-ven de zending die Jezus aan de leerlingen gegeven heeft. Vlak voor zijn He-melvaart zendt Jezus zijn leerlingen uit met de woorden: ‘Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen en doopt hen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest en leert hen te onderhouden alles wat Ik u bevolen heb.’ (Mat. 28,19-20). In deze zin staan vier werkwoorden cursief en vet gedrukt. Wel-ke is het belangrijkste?

Het antwoord is ‘leerlingen maken’. Alle gedoopten hebben de opdracht het ge-loof door te geven. Allereerst in ons eigen gezin en vervolgens ook aan alle andere mensen. Veel katholieken hebben moeite om hun geloof met anderen te delen. In mijn jeugd had ik protestantse vrienden. Voor hen is het normaal om met elkaar over het geloof te spreken. Als ik daar was, kon ik over mijn geloof spreken en het heeft mij geholpen mijn geloof te beleven. Ik ben daar heel dankbaar voor. Van harte hoop ik dat we allemaal bereid zijn het geloof met an-deren te delen, moedig zijn om met anderen het evangelie durven uit te dragen en te ontdekken waar God ons toe geroepen heeft.

Kapelaan Juan van Eijk

Kinderen op het balkon bij ingang parochiecentrum

Alle kinderen van groep 5 t/m groep 8, zijn welkom bij Mary Kids Club! Elke derde vrijdagavond van de maand gaan we weer knutselen, bidden zingen en lekker eten……De eerste avond na de vakantie is op vrijdag 17 september 2021 om 18.00 uur. De kinderen die zich afgelopen jaar voor de activiteiten hadden ingeschreven, ontvangen een uitnodiging. Wij verheugen ons enorm als er meer kinderen willen aansluiten! Vriendjes en vriendinnetjes: nodig ze uit en meld ze aan! Ze zijn allemaal welkom. Meer informatie, ook voor ouders, en aanmelding info@mariageboorte.nl

TeenerTime

Voor de tieners organiseren we  maandelijks TeenerTime! Zit jij al op de middelbare school en ben je nog geen 18 jaar? Dan ben jij van harte welkom bij TeenerTime!

alpha cursus

KSN (Katholieke Studenten Nijmegen) is een vereniging voor katholieke studenten en andere jongeren tussen de 18 en 30 met behoefte aan gezelligheid én geloofsverdieping. We hebben een mooie reeks aan activiteiten, waaronder Kringavond, Collegetour en Mis & Diner. Kijk voor meer informatie op onze facebook pagina met evenementen en check de foto's.

“Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan” zo luidt het gezegde en dit geldt ook voor parochiepriesters.


Misschien had u al een vermoeden dat de komst van pastor Juan van Eijk de ruimte vrij maakt voor het vertrek van anderen. Zowel pastor Cornelius Happel als pastor Harm Eskes hebben ons verlaten en een nieuwe benoeming gekregen.

Beste mede-parochianen,

Allemaal missen we de zondagse mis, de ontmoeting met Christus en met elkaar. Dat is ook het geval voor onze kinderen. Geen clubjes, communievoorbereiding, kinderwoorddienst, spelen op het kerkplein…