Begin dit jaar kreeg ik te horen dat ik diabetes heb. Pech, want ik ben nogal een zoetekauw. Heb ik het dan aan mezelf te danken? 

Volgens de medische wetenschap is er geen verband tussen veel suiker eten en suikerziekte. Maar toch komt wel even de gedachte op aan een straf voor te veel snoepen. Sommige mensen voelen zich bij zware tegenslag gestraft door God.

En zelfs mensen die niet gelovig zijn, vragen zich in zo’n situatie vaak af: ‘Waar heb ik dit aan verdiend?’

We zoeken een oorzaak, een schuld. Soms is er wel een verband te leggen tussen het onheil dat ons overkomt en bepaalde gedragingen. Maar een straf van God? Nee, eerder een automatisch gevolg van risicovol gedrag. 

In sommige passages van het Oude Testament kan God misschien een beetje bozig overkomen. Maar waar spreekt Hij zich het meest uit? Waar zien we God in Zijn meest pure vorm? In Jezus. En hoe staat Jezus ten opzichte van menselijke ellende? Hij legt nergens de zin van het lijden uit. Al geneest Hij zieken, Hij bant niet het kwaad uit de wereld.

Wat doet Hij dan wel? Hij ondergáát het lijden. En dat kost Hem moeite, net als ieder mens. Hoe God staat ten opzichte van het lijden, zien we het meest wanneer Jezus aan het kruis hangt. Daar hangt God zelf. Hij kiest ervoor het lijden te ondergaan met ons en voor ons. 

Met Pasen zullen we opnieuw mogen meebeleven hoe Jezus door lijden en dood gaat. Zijn lijdensweg mondt uit in de verrijzenis. God schenkt de mens uiteindelijk nieuw leven, vrij van alle misère. Voor mij betekent dat niet dat ik geen insuline hoef te spuiten of dat ik fluitend de ongemakken kan accepteren. Wel voel ik me gesteund door Jezus, die solidair is met mij en met alle mensen die het zwaar hebben. En dat is zeker geen straf!


pastoor Cyrus van Vught