Overweging van Kees Scheffers.

Lezingen: Hand. 4, 32-35; en Johannes 20, 19-31.

Thema: Geloven is een weg, soms een weg van vergeven.

Het gaat vandaag over drie onderwerpen.

1. Vergeven,

2. Geloven,

3. Het samen komen van christenen. 

Zalig zij, die zonder gezien te hebben, toch tot geloof komen. 

Deze uitspraak is heel bekend. Gisteren las ik hem nog in de krant.

Ook helemaal onkerkelijke mensen  hoor je deze zin wel eens zeggen.

Zalig zij  die niet zien en toch geloven. Gisteren las ik het in de krant.

Overweging van Hans Hamers o.p.

 Lieve mensen,

Een jaar geleden ongeveer hebben we aan alle parochianen een paaswenskaart gestuurd. Deze! 
We wisten niet wat ons toen overkwam met de coronapademie. Geen Goede week – en paasvieringen. Deze kaart heeft een jaar lang in mijn tas gezeten, niet bewust hoor. Hij is er gewoon in blijven zitten, maar afgelopen week merkte ik pas deze kaart weer bewust op, en las de tekst.

Wat er staat is helaas nog steeds bijna helemaal het geval. We kunnen (nog) niet samen Pasen vieren zoals we willen. Maar bij herlezing, nota bene van mijn eigen tekst, valt me op dat het meer een Paaswake-tekst is dan een Paaswens. Want er staat over hoop en vertrouwen en dat de dood niet het laatste woord heeft, dat alle leed eens geleden zal zijn, en dat we dat tegen elkaar zullen zeggen “Ja Hij leeft, Ja wij leven”. Ik noem het een Paaswake wens omdat het uitdrukt dat we op een drempel staan. In deze Paaswake staan we ook op een drempel. Die drempel, daar gaat het nu even om. 

Overweging van Jan van der Wal.

Lezingen: Lucas 19, 29-40 en Jesaja 50, 4-7.

PALMPASEN.

Aan het begin van de Goede Week staat de bekende intocht van Jezus naar Jeruzalem. Hij is niet alleen, zijn verzamelde leerlingen, mannen en vrouwen vormen enkele honderden volgers die nu alles van Jezus verwachten. 

Jezus heeft immers een lange tijd met hen opgetrokken, en hen voorbereid op het komend Koninkrijk dat Hij in Jeruzalem wil vestigen. De menigte is aangezwollen, aangetrokken door alle wonderen die Jezus verrichtte, tot een grote omvang van enthousiaste en verlangende mensen. Een ding hebben ze gemeen: vrede en bevrijding van de macht van de bezetter door de stichting van een eigen onafhankelijk Koninkrijk, in de traditie van Koning David.

Lag de nadruk in het Evangelie van Marcus langere tijd op de conflicten van Jezus met de demonische machten die mensen klein en gevangen hield; nu verlegt zich het accent op de conflicten met de religieuze en politieke machten.

Niet voor niets staat die grote menigte volgelingen aan de voet van de Olijfberg: want daar zal volgens de profeet Zacharias de Heer zijn intocht nemen en de dag van het eeuwig Koninkrijk aankondigen. En die Heer zal naar hen toekomen in de gedaante van een mens, gezeten op een ezelsveulen, volgens diezelfde Zacharias. 

Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Jeremia 31,31-34 en Johannes 12,20-33.

Thema: Als de graankorrel .....

Nederland heeft gestemd. In een column vooraf las ik: ‘Politici dromen van een maakbare samenleving. Een mensheid die luistert naar idealen en programma’s. Lijsten vol beloftes en toezeggingen. “Veel beloven, weinig geven, doet een gek in vreugde leven”neuriede mijn grootmoeder al bij het haardvuur.’ – einde citaat. We weten nu het resultaat: de grote meerderheid koos voor voortzetting en uitbreiding van de macht van het geld en voor welváárt ten koste van weer minder aandacht voor het wel-zíjn van mensen, en die zich voor dit laatste uitdrukkelijk en daadwerkelijk hebben ingezet, werden niet beloond. En nu moet er een verbond gesloten worden voor de toekomst. Maar vrees niet: ik zal het verder niet over politiek hebben.

Wel wil ik aansluiten bij mijn laatste overweging op de zondag voor het begin van deze 40dagentijd, die ik beëindigde met “40 dagen tijd om anders te gaan denken. . . “. ‘Ga anders denken’ is namelijk de letterlijke betekenis van het woord dat we meestal met ‘bekering’ vertalen: het Griekse ‘metanoia’. Ik weet niet of en in hoeverre dit ieder van ons heeft bezig gehouden de voorbije vier weken, maar wel kunnen we aan de symbolen die hier staan zien waar het over ging in de vieringen: de regenboog, teken van Gods verbond; de icoon van de Gedaanteverandering op de Tabor bij het thema ‘Grond onder je voeten’, de bezem van de tempelreiniging: ‘opruimen’, en de lamp van ‘onderweg naar het licht’ vorige zondag.

Overweging van Kees Scheffers.

Lezingen: Genesis 33,1-2.9a.1-13,15-18; en Marecus 9, 2-10.

Thema: GROND ONER JE VOETEN.

"Door de geestelijk verzorger ben ik weer op mijn benen gezet".

Ik ben weer op mijn benen gezet. Een goede bekende van mij vertelde over zijn verblijf in het ziekenhuis, na een grote operatie.  

Hij was door de narcose helemaal in de war geraakt, hij zag geen toekomst meer, voelde zich doodziek en ergerde zich vreselijk aan de herrie op de gang. Hij hoopte dat het gauw afgelopen zou zijn.

Maar door een gesprek met de geestelijk verzorger voelde hij zich weer op zijn benen gezet;  hij ervaarde weer grond onder zijn voeten.  Wat er gebeurd is, is meer dan een gevoel,

het is ook meer dan een psychologische behandeling, 

ja, het gaat om een bestaanservaring,  je existentieel gedragen weten door wat groter is dan jezelf. Is het een religieuze ervaring? 

Overweging van Ineke van Cuijk o.p.

Lezingen: Joël 2, 12-18, Psalm 51 en 103.

Thema: VIERING VAN OMMEKEER.

Psalm 51 is ‘de’ vaste psalm voor Aswoensdag. Een psalm vol schuld en spijt. Zo aan het begin van de Veertigdagentijd krijgt deze psalm een eigen kleur. Hij is gecomponeerd door de gebeurtenissen rondom David en Batseba. Wat David gedaan heeft, zich een andere vrouw toe-eigenen en haar man laten doden (2 Sam. 11 e.v.) is natuurlijk ook een hele grove misstap. Pas na het verhaal van Nathan (over het lammetje - dat de rijke zich toe-eigent van de arme) gaan de ogen van David open. Hij is zich ervan bewust welk onrecht hij heeft bedreven en hij heeft spijt – oprecht spijt: ‘ik besef wat ik misdaan heb, mijn zonde zelf klaagt mij aan. Wees mij genadig, in uw overstromende barmhartigheid.

Bij de profeet Joël gaat het om het volk dat zijn relatie met God verbreekt. God staat voor die relatie. En vandaar iedere keer die oproep ‘Keer u om naar Mij met heel uw hart, vastend, wenend en rouwend. Scheur uw hart niet uw kleren’… het gaat om een toewending naar God zelf. Hij is genadig en liefdevol, geduldig en trouw, en tot vergeving bereid.

Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Leviticus 13,1-2.45-46 en Marcus 1,40-45

Thema: Ziende de onzienlijke.

Komende woensdag begint de 40-dagentijd met As-woensdag, en dus is het dit weekend en morgen en overmorgen Carnaval. Cees Remmers – in de 80-er jaren van de vorige eeuw pastor in Hilvarenbeek – eindigde zijn preek op deze zondag aldus: “het Carnaval koos dit jaar als veelzeggend motto: ‘k zè ‘r gère bij. Ik ben geen Brabander, maar zo moet ’t ongeveer klinken: ‘k zè ‘r gère bij. Remmers zegt dan: “Ik denk dat dit een levenslang verlangen is van alle mensen, ziek en gezond. We horen er allemaal graag bij, en niemand staat graag alléén. Toen Jezus de melaatse genas, hoorde hij er weer bij.” – einde citaat uit zijn boekje ‘Van toen en thans’ met preken voor het B-jaar.

Tussen toen en thans is wat dit betreft weinig veranderd. Ziek of gezond, maar wàt verlangen we nu - misschien meer dan ooit - dat we weer bij en met elkaar kunnen zijn: een omhelzing, een knuffel, een kus - Valentijn - een feestje, maar vooral sámen.