Overweging van Hans Hamers o.p.

gedicht "Wanneer het herfst is", en uit Johannes 13 en 14.

Overweging bij Allerzielen.

Vandaag in deze bijzondere viering rond Allerzielen hebben we als eerste lezing het gedicht “Wanner het herfst is” gehoord. Het drukt uit zoals velen zich voelen als ze het verlies van een dierbare hen bezighoudt. Herfst, het wordt kouder, stiller, kleur verdwijnt uit het ritme van alledag. Het ritme wordt trager. 

Maar… op het einde van iedere strofe is er een ‘dan’ wat het voorgaande doorbreekt. Langzaam in het gedicht wordt er beweging gemaakt naar nieuw leven. Van “Het zaad rust”, “een mens vraagt naar wie hij is”, “dan vieren mensen zo goed ze kunnen het feest van allen samen in leven en dood,bij God geborgen”. De dichter beseft dat het bij elkaar hoort. Leven en dood. En het eindigt bij God, een nieuw leven, daar is iedereen geborgen.

Overweging van ds. Hans Noordeman

Wijsheid 7,7-11, en Marcus 10, 17 – 30.

Bezield verbandviering.

Ik moest bij het lezen van de evangelietekst van vanmorgen —die cirkelt om de vraag van een mens naar de stappen die hij moet zetten om het eeuwig leven te verwerven— 

denken aan het bekende gedicht van Vondel dat hij maakte bij het sterven van zijn zoon “Kinder Lyck”.

Een gedicht, waarin ons als het ware vanuit de eeuwigheid troostende woorden worden toegeroepen .

Daarover wil ik het vanmorgen niet hebben; het gaat me vooral om de laatste regels

 Leer dan reizen met gepeizen

naar pallaizen, uit het slick

dezer werrelt, die zoo dwerrelt.

Eeuwigh gaat voor oogenblick.

Overweging van Ineke van Cuijk o.p.

Genesis 2, 18-24, en Marcus 10, 2-16.

Dit scheppingsverhaal – dat we ook wel kennen als het 2escheppingsverhaal is een prachtig verhaal. Maar…………….het kan ook een heel moeilijk verhaal zijn als je kiest voor een andere levensvorm of moet besluiten elkaar te verlaten. Menigeen zal met deze tekst om de oren zijn geslagen. Pijnlijk en verdrietig. Jaren geleden zag ik de film The best Intentions een film van de Zweedse regisseur Ingmar Bergman. De film vertelt het verhaal dat zich afspeelt aan het begin van de 20eeeuw (1909) van de arme theologiestudent Henrik en de rijke Anne die smoorverliefd worden op elkaar en trouwen. Henrik krijgt een benoeming als dominee in het eenzame koude Norrland,  in Noord Zweden en Anne kan op geen enkele manier aansluiting vinden in deze gemeente en dit landschap. Zij gaat ook terug naar Uppsala. En Henrik kan niet anders dan in het Noorden blijven. Met de allerbeste bedoelingen kan de liefde deze kloof niet overbruggen. En dan is één van de dilemma’s: ben je trouw aan jezelf of trouw aan een ander? Dit gegeven kun je nooit tegen elkaar uitspelen. 

Overweging van Hans van Zonneveld.

Handelingen 6 en 7 (het verhaal over Stefanus), en Johannes 15, 11-17.

Stefanus, de patroonheilige van onze parochie H. Stefanus en van de stad Nijmegen.

Ik zou u best op de man af willen vragen: die Stefanus, wat vind je nou van die man? De kans is groot, dat u zou zeggen: eigenlijk niet nog nooit zo over nagedacht! Heel eerlijk, ik ben me eigenlijk ook pas sinds kort echt in het verhaal van Stefanus gaan verdiepen. Dan ontdek je dat het een Griekssprekende jood was, en iemand die gegrepen was door de boodschap van Jezus van Nazareth. Hij trok daaruit meteen alle denkbare praktische consequenties: Als je mij wil volgen, doe dan als ik heb gedaan, en doe dat vanuit onbaatzuchtige liefde, hou van elkaar, van jezelf en van alle mensen om je heen! Want dat doet mijn Vader ook! Uit de evangeliewoorden van daarnet begrijpt u, dat Jezus die opdracht tot zijn laatste snik heeft gezegd en uitgedragen. Stefanus is een man van woorden en dus ook van daden. Geloven is geen zaak van theorie, maar wordt pas iets waard in de werkelijkheid van alle dag, en – zo voeg ik er meteen aan toe – van elke tijd!  Hij lijkt als 2 druppels water op Jezus, en net als Jezus heeft hij daarvoor met zijn leven moeten betalen. Hij was de eerste aangestelde diaken, Diaconie wil zeggen: met woord en daad dienstbaar zijn aan het enthousiasmeren van je eigen gelovige gemeenschap én natuurlijk van de wereld om je heen; naar binnen en naar buiten het woord laten gebeuren, helpen om het werkelijkheid te laten worden voor zoveel mogelijk mensen. 

Overweging van Win Rigters.

Jacobus 3,16 - 4,1, en Marcus 9, 30-37.

Thema: "Waar hadden jullie het onderweg toch over?".

‘Wie één van zulke kinderen ontvangt in mijn naam, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt niet Mij, maar Hem die Mij gezonden heeft.’

Woorden van onze gids en leidsman Jezus van Nazareth . . . .

Ze doen me pijn aan de oren; nog geen 14 dagen geleden waren twee kinderen speelbal van de politiek: Rutte III bepaalde dat deze kinderen geen recht hadden hier in ons land  te blijven, met instemming ook van de twee christelijke partijen, omwille van de coalitie, onze verbondenheid . . . 

Verbondenheid met wie? Met die 400 andere kinderen die op de nominatie staan die jaar nog uitgezet te worden? Uigezet! . . . .

Overweging van Gerard Verwoerd c.m.

Jesaja 50, 4-9a, en Marcus 8, 27-35.

Thema: "Wie zeggen jullie dat ik ben ....?"

En wat gebeurt er ook ?  Als je Jezus meer leert kennen ..

.. de leerlingen die met hem meetrokken 

..….. zo geraakt door wat ie zei en wat ie deed ..

En al die mensen ..

.. als ze horen dat Jezus in hun dorp, in hun stad komt ..

.. met zijn allen gaan ze er op af

en brengen zieken mee, 

die graag door Jezus genezen zouden willen worden.

Overweging van Frits Muller. 

Jes.35, 1-7 en Marcus 7, 31-37.

Kom adem ons open ... 

 Gisteren, 8 september, beste mensen, was de dag van het hoogfeest van Maria-geboorte, zoals de kerk dat kent. 

We zullen daar aan het eind van de viering bij stilstaan door de bloemen die voor het altaar staan naar het Maria-altaar te brengen waar de kaarsen al branden. 

Dank, als steeds aan de bloemsiergroep voor de wekelijkse zorg er aandacht hiervoor.

Vandaag vieren we bij wijze van spreken – de naamdag van onze parochie, herstel, van onze geloofsgemeenschap in onze Dominicuskerk: Effata – Ga open!