Overweging van Frits Muller o.p.

Hand. 7, 55-60, Ps.25, Joh. 17, 20-26.

Thema: Staan in Gods licht ...

Beste mensen, ook deze zondag bevinden we ons nog in de 100 dagen rondom Pasen. Volgende week zondag is het Pinksteren en afgelopen donderdag vierden we dat merkwaardig en geheimzinnig gebeuren van Hemelvaart. 

Inmiddels zijn we tot aan Pinksteren verweesd: Jezus is er niet meer, maar de Heilige Geest laat nog op zich wachten. Deze zondag heet derhalve “Wezenzondag”. Vandaag wordt in veel kerken dan ook gebeden om de komst van de heilige Geest.

Maar: in de evangelielezing van vandaag is het Jezus die voor óns bidt! 

Overweging van Jan van der Wal.

Hand. 1, 1-11, en Lucas 24, 46-53.

Thema: De toekomst is begonnen ....

De Hemelvaart van Jezus is voor veel kunstenaars aanleiding geweest om prachtige schilderingen te maken van die heel bijzondere gebeurtenis, die de apostelen na Jezus’ Verrijzenis hebben meegemaakt. 

Jezus wordt afgebeeld tegen een staalblauwe hemel, zijn lichaam zweeft al door de lucht, recht omhoog, oneerbiedig zou ik zeggen, bijna als een raket. En de apostelen staan met open mond, vol verbazing Hem na te staren. 

Ook in onze katholieke kerken vroeger, werd tijdens de viering van de Hemelvaart op ludieke wijze een groot  kruisbeeld van Jezus aan een touw opgetrokken, ten teken van dit grote gebeuren. Zo konden de gelovigen zien, de meesten konden niet lezen, hoe Jezus ten hemel is opgevaren. 

Overweging van Peter Nissen.

Oecumenische viering Effata en DoRe Nijmegen 

Lucas 15, 11-32.

Bevrijdingsdag.

Het is Bevrijdingsdag en er wordt vandaag alom stilgestaan bij de vraag ´wat is vrijheid´? Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Wij dreigen dat in ons deel van de wereld wel eens te vergeten: wij hebben in West-Europa gelukkig al 74 jaar geen oorlog meer gehad. Voor het zuiden van ons land geldt dat de bevrijding al na de zomer van 1944 kwam, dit jaar dus 75 jaar geleden. Het noorden wachtte toen nog de hongerwinter; daar kwam de bevrijding in mei 1945, volgend jaar 75 jaar geleden.

Veel mensen die de oorlog hebben meegemaakt, zeggen: de oorlog verdwijnt nooit uit je. Je kunt er inderdaad in gevangen blijven zitten. Je blijft er vooral gevangen in zitten wanneer angst, haat en verbittering je in hun beklemmende greep blijven houden. Daarop doelt de uitspraak van Nelson Mandela op de achterzijde van de flyer voor deze dienst: ‘Toen ik naar buiten liep, mijn vrijheid tegemoet, wist ik dat, als ik niet al mijn angst, haat en bitterheid zou achterlaten, ik dan nog altijd gevangen zou zijn.’ Die gedachte van Nelson Mandela bracht ons bij het thema van deze viering: ‘vrijheid kan niet zonder vergeving.’

Overweging van Wim Rigters.

Hand. 5, 12-16, en Joh. 20, 19-31.

Thema: ‘Gij zijt voorbijgegaan’.

Voor sommige mensen kan dit ook klinken als een verzuchting:  het is weer voorbij!: niet meer weken lang iedere dag passiemuziek op radio en TV en de reclamekreet daarbij: ‘geniet van de Mattheüs’, ‘neem een vip-arrangement voor de uitvoering ervan’ – genieten van een lijdensverhaal!? 

Tegelijk gingen ze voorbij: de moordaanslagen van de afgelopen weken – Christchurch, Utrecht, Sri Lanka. Onbeschrijflijk leed,  diepe wonden in mensenlevens . . . diepe wonden tussen mensen, - vader, moeder, kind, familie, vriend, weg, kwijt, verloren, voorgoed! . . . 

 ‘Het is voorbij’, zal ook Thomas gedacht hebben na de moordaanslag op zijn meester en vriend, Jezus. Kom me nou niet vertellen dat ie leeft; we hebben toch gezien wat er met hem gebeurd is.

Viering van Ted Schoof o.p.

Hand. 10, 34-43; en Joh. 20, 1-9.

Op deze paasmorgen, beste mensen, krijgen we in de viering de kans om wat te bekomen van alle geladen gebeurtenissen die zich de laatste da­gen in de liturgie opstapel­­den rond Jezus en de kring om hem heen: de volgelingen die hij zich gekozen had, en enkele vrouwen die, net als zijn moeder, hem niet uit het oog verloren in die laatste volle dagen. Door hun ogen volg­den we zo Jezus' moe­­­­dige intocht in Jeruzalem, de geladen afscheids­viering in de bovenzaal, het angstige wachten bij de Olijfberg, dan Jezus' gevangen­neming, verhoor, ver­oor­deling, execu­tie en begra­fenis. Waarna we moch­­­ten uitzien naar de ver­ras­sing van zijn opwekking op de derde dag. 

Overweging van Hans Hamers o.p.

Gen. 1 en 2; Jes. 35, 1-4; en Lucas 24, 1-12.

In de veertigdagentijd hebben we met het thema “Herschep ons hart – behoed de schepping” geleefd. Vandaag gaat de eerste schrifttekst over het ontstaan van de schepping en eindigen we met de onrust in het hart, verwarring en onbegrip bij het lege graf. Het herscheppen van het hart, dat staat te gebeuren, met het doormaken van Pasen.

Wij mensen maken deel uit van de schepping. Deze is een voortdurend gebeuren van leven en dood gaan. Wij zitten daar midden in, tussen aanhalingstekens, klem tussen geboren worden en dood gaan, tussen onschuld van een net geboren kind en sterven als een mens die tekortgeschoten is. ‘Zondig’. Je zou kunnen zeggen: een leven van Kerstmis naar Goede Week. Maar daarop volgt Pasen, het mysterie van de opstanding van Jezus!

Overweging van Hans van Zonneveld.

1 Kor. 11, 23-26; Joh. 13, 1-15 en Mt. 26, 36-46.

Thema: “Een Kerk die niet dient, dient tot niets!”  

Goed beschouwd staat de wereld op zijn kop, deze middag, deze dag. Jezus doet iets wat mensen, zelfs zijn beste vrienden, verbaasd doet opkijken. Hij buigt zich voorover naar de mens met vuile voeten. Het werk van slaven. Het onverwachte gebaar. Hij zet de wereldorde op zijn kop. Je zou het verwachten van iemand die zijn gezonde verstand heeft verloren, Maar van Gods Zoon? Als het een verrassing is, heb je toch even niet goed opgelet.

Jezus, de Rabbi en meester, de Messias en zoon van God, wast de voeten van zijn leerlingen. In die tijd, zoals gezegd, het werk van slaven en lagere dienaars omdat voorname mensen zichzelf een dergelijk “vuil werk” niet wilden aandoen. Dat Jezus deze dienst aan zijn leerlingen verrichtte was een totale omkering van zowel de toenmalige als van de huidige maatschappelijke regels: de bestaande machtsverhoudingen  worden gewoon omgekeerd.