Overweging van Gerard Verwoerd c.m.

Spreuken 31, en Matheus 24, 45-52, en 25, 14-15, 19-20.

Thema: Als je je talent gebruikt ....."

In verband met de Werelddag van de armen
zie ik dat ze het ook hebben over Vincentius a Paulo/ Vincent Depaul,
stichter van de congregatie der lazaristen waar ik bij hoor ..
Vincentius die priester gewijd werd, toen hij nog maar 20 jaar oud was
En dat deed hij om zijn familie met geld te steunen.
En .. als hij al 17 jaar priester is en .. werkzaam in een parochie
met doodzieke en arme mensen .. ontdekt hij opeens:
ik ben geen priester geworden om alleen maar mijn familie financieel te steunen ..
het gaat veel meer … om mensen die het alleen totaal niet redden ..
Wanneer voel je je ect geroepen om er te zijn …voor de ander ?

Overweging van Frits Muller.

Het gedicht “Die Eeuwige schoonheid”, Rutger Kopland uit: ”Tot het ons loslaat”; en Joh. 13 en 14.

Allerzielen

“In het huis van mijn vader kunnen velen hun verblijf houden”. Zo omschrijft Jezus, kort voor zijn dood, de plaats waar Hij heen zou gaan.

Over dit antwoord van Jezus hebben generaties theologen en gelovigen hun hoofd gebroken. Het antwoord is vanuit gelovig perspectief te begrijpen; Jezus doelt op het huis van zijn Vader, die plaats, dat beeld dat wij ook wel Hemel noemen.

Maar zijn antwoord kan ook anders begrepen worden.

Zoals wij hier bijeen zijn, in dit kerkgebouw, zijn wij bijeen in ZIJN Naam. Dit huis noemen wij niet voor niets een Godshuis, een gebouw dat aan de Eeuwige gewijd is.      

Overweging van Frits Muller.

Spreuken 8, 22-31, en Marcus 7, 32-34.

Thema: "Iemand die mij aanziet ..."

Afscheid van onze pastor Annemie Herinx.

Een enkel woord...

“Mevrouw, hebt u roeping?”

In een zorgcentrum met bewoners van allerhand kerkelijke pluimage kreeg een voorganger die vraag ooit voorgelegd. Die had zij zichzelf op deze manier nooit gesteld.

De vragensteller bedoelde meer precies: kan ik u serieus nemen als predikant?

In bevindelijk protestantse kringen is “roeping” een beladen woord.

Wanneer je roeping hebt, ben je gerechtigd om te spreken namens de Eeuwige.

Dat is een zware verantwoordelijkheid, waarmee je kans loopt op flinke afstand van het kerkvolk te komen staan.  

Wanneer word je, wanneer ben je geroepen?

Een mensenleven kent ten minste twee belangrijke momenten;

het moment waarop je ter wereld komt..... en het moment waarop je beseft waarom...

Het verhaal gaat dat Annemie ooit tegen een van de pastores van de Studentenkerk zei:

Wat jij doet, dat zou ik ook graag willen...

Tja, was het antwoord, dan moet je theologie gaan studeren...

Dat antwoord leek niet helemaal verwacht...

Maar toch moet er sprake geweest zijn van een besef waarom, van een ervaren van zoiets als roeping.

Vandaag, vele jaren later zijn we hier bij elkaar om de ontwikkelingen die volgden in het licht te zetten, te vieren en om in dankbaarheid terug te zien.

Annemie heeft de vrije hand gekregen in het samenstellen van de liturgie van vanochtend.

Zij heeft als thema gekozen: “iemand die mij aanziet”.

“Iemand die mij aanziet”;....dat geeft ten diepste aan wat mensen kunnen ervaren in een relatie met God. Zo ziet de Eeuwige ziet Mozes aan wanneer hij ronddoolt in de woestijn; Mozes wordt geroepen en krijgt een opdracht...

En soms komt het voor... dat de Eeuwige óns concreet aanziet in de gestalte van een mens.

Op zo’n moment voelen wij ons door die ander gezién.

Dat kan een diep ingrijpend moment zijn.

Het geheim dat God voor ons blijft – gelukkig maar – maakt het ons mensen lastig om voluit te bevestigen dat je geroepen bent, dat je “roeping hebt”.

Ook voor Annemie moet er zo’n moment van besef zijn geweest: díe kant moet ik op, dáár ligt een taak voor mij.

Maar...”hoe ver moet je gaan”, van wie krijg je bevestiging dat je op de goede weg bent?

Er is immers geen God aan onze zijde die zegt: “zo ga je goed (was het maar zo, we hebben dat zo nodig...) Wel Een die roept door alle tijden heen: “zoek verder, het komt goed”.

Er ís gezocht en het ís goed gekomen, daarvan getuigen wij hier vandaag!

Het is hier niet het moment en de plaats voor een uitgebreide schriftuitleg.

Daarom nog een enkel woord:

De lezingen die we hoorden illustreren de weg die Annemie is gegaan, en wij mét haar.

De wijsheid wordt in de Spreuken neergezet als een tijdloze, vrouwelijke en universele entiteit, onverbrekelijk verbonden met de Eeuwige en onmisbaar.

Zo hoorden we:

“Ik stond als uitvoerster aan zijn zijde, en ik was zijn vreugde, dag in dag uit.

En ik vond mijn vreugde bij de mensen”.

 God verheugt zich in mensen en mensen verheugen zich over de wijsheid die God ons ingeeft. Zij zien elkaar aan en weten dat het goed is.

En dan, in dat besef, wordt het stíl...

Wanneer je weet dat het goed is, wanneer alles gezegd is, wordt het stil.

Zo’n moment, Annemie, dat kleurt, dat kenmerkt de kern van jouw werk in onze geloofsgemeenschap en de manier waarop jij dat deed: het individueel pastoraat, anders gezegd: de zorg voor de ziel. (Gelukkig mag het woord ziel-zorg weer klinken!)

Dáár vinden Effata-ervaringen plaats.....:

men komt tot verstaan van wat lang niet gehoord mocht of kon worden....

Er wordt gesproken over wat lang niet gezegd kon worden....

Mensen gaan open, zien elkaar aan en ervaren dat het goed is.

Stilte, besef, aandacht, terughoudend en afwachtend, maar steeds op koers met een duidelijk doel voor ogen.

Zo hebben we je gekend en steeds weer ervaren.

Wij zagen en zien dat het goed was...

Moge de zegen van de Eeuwige rusten op jouw werk en op jouw, jullie en ons leven.

Amen.

 

  

Overweging van deken Henk Jansseen.

Jes. 5, 1-7, Fil.4, 6-9, en Mt. 21, 33-43.

Viering van het Vormsel.

Beste medegelovigen in Christus,

Bij de wijnfeesten, zoals onlangs in Groesbeek wordt door de kenners gesproken over de kwaliteit van de druif waarvan de wijn wordt gemaakt.
Zowel in de eerste lezing, het lied van de wijngaard bij de profeet Jesaja
als in het evangelie de parabel van Jezus over de wijngaard gaat het om een vergelijking, een gelijkenis: de wijngaard staat voor het volk van God.
In de eerste lezing gaat het erover hoe de wijngaardenier – God zelf - alles heeft gedaan om zijn wijngaard zo vruchtbaar mogelijk te maken.
En wat is het resultaat?

Overweging van Wim Rigters.

Ezechiël 18, 25-28, en Matteüs 21, 28-32.

“Nu zeggen jullie: “De wegen van de Heer zijn onrechtvaardig!” . . . .

Wie heeft niet soms de neiging om dat te denken of te zeggen op een moment dat het leven chaotisch wordt?

“vrachtwagen rolt van parkeerplek en rijdt meisje van 7 dood” . . . .

“vrouw neergestoken in Den Bosch; 13 jarige zoon verdachte”. . . .

“jongen van 14 bekent dat hij zijn ouders heeft gedood”. . . ouders van wie gezegd wordt: “ze zagen mensen in hun nood en namen ze op in hun huis . . . .

“een 22 jarige hardloopster – trainend voor haar opleiding als marechaussee – wordt aangereden op de dijk bij Niftrik en overlijd” . . .

Overweging van Jan van der Wal.

Jesaja 55, 6-9 en Matteüs 20, 1-16a.

Thema: Wie is goed èn rechtvaardig.

Jezus vertelt deze parabel - parabels zijn gelijkenissen die ons een beeld geven van de verhoudingen in het Rijk van God - om te laten zien hoe anders, hoe omgedraaid het Rijk Gods is. Want in dat Rijk heerst de wet van God: de wet van de liefde, en die zet alles op zijn kop.

Deze gelijkenis vertelt over de wijngaard: een vertrouwd beeld vroeger en ook nu. De wijngaard des Heren is Israël en God is er de eigenaar van, Hij die steeds opnieuw mensen zoekt om zijn tuin te bewerken en er gelukkig te worden. Steeds opnieuw zoekt God ons omdat we nodig zijn in zijn dienst.

Als de oogst daar is, dan is het bijzonder druk, en dan zijn er velen geroepen. Die dag moet er veel geoogst worden. God heeft veel arbeiders nodig om de oogst binnen te halen, want anders verdrogen de druiven. Op het negende uur, om twaalf uur, om drie uur, en ten slotte ook nog om vijf uur zoekt God werkers uit om zijn wijngaard te bewerken.

Overweging van Gerard Verwoerd c.m.

Sirach 27, 30 en 28, 1-7; en Matteüs 18, 21-35

Thema: Hoe kom je tot vergeven .......

Ja, wanneer kom je ertoe .. iemand iets te vergeven ..
Soms ben je kwaad op iemand
die geen begrip voor jou had ..

Ik wil vandaag stilstaan bij dat zinnetje uit het Onze Vader:
“vergeef ons onze schuld zoals wij vergeven onze schuldenaren”
Het Griekse woord voor “schuld” betekent .. ‘in de fout gaan, er naast zitten’