Overweging van Agaath Ulrich.

Lezingen: Spreuken 31, 10-31; enLucas 2, 41-52.

Thema: Moederdag.

Vandaag is Moederdag. Heel veel mensen zullen vandaag aan hun moeder denken. De vrouw, waaruit je geboren bent. De vrouw die je de eerste jaren van je leven heeft begeleid en heeft geholpen op te groeien.

Deze mens houdt van haar kind en doet er alles aan om een goede ouder te zijn. Moeders staan altijd klaar voor hun kinderen, een leven lang.

En dat valt niet altijd mee, want je wilt je kind behoeden voor allerlei moeilijke zaken, voor het kwaad van deze wereld. Je wilt jouw kinderen de goede dingen meegeven.

Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Handelingen 5,12-16 en Johannes 20,19-31

In de ruim 8 jaar dat ik hier in de deze kerk en in de gemeenschap van Effata mag voorgaan in de zondagsviering, was dat 4 x op de 2 e zondag van Pasen, en volgens het officiële lezingenrooster wordt ieder jaar op deze zondag dit zelfde evangelie gelezen. Terwijl dat andere prachƟge paasverhaal – van die twee teleurgestelde leerlingen op weg naar huis, Emmaus, alleen maar in het A-jaar verteld wordt op de derde zondag van Pasen; dus 1x in de 3 jaar.

Maar ja, het stond al in het parochieblad, en volgzaam als we zijn . . . dus toch Thomas. . . . En die zat er goed doorheen, na alles wat er in een paar dagen gebeurd was met zijn Jezus.

Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Jozua 5, 9-12 en Lucas 15, 1-3.11-32

Thema: Handen heb je ...

“En zij vierden Pasen op de 14 e dag van de maand, in de avond. En de dag na Pasen, juist op die dag aten zij ongezuurd brood en geroosterd graan dat uit het land zelf aŅomsƟg was” Zij vierden de bevrijding uit de slavernij: vrijheid, vrij zijn, en in het land waarvan zij geloofden dat het hun land was, door God beloofd en geschonken.

De realiteit is, dat velen in dat land niet vrij zijn en voortdurend hun eigen land wordt betwist en afgenomen.

De realiteit is, dat vandaag en iedere dag miljoenen mensen op de vlucht zijn uit het land waarvan zij geloofden dat het hun eigen land was, miljoenen mensen op deze wereld die niet weten waar ze Pesach, Pasen zullen of mogen vieren: vrijheid, vrede, er mogen zijn, mogen zijn wie je bent.

“Als ik nu bij de Israëlieten kom en hun zeg: ‘de God van uw vaderen zend mij naar u’, en zij vragen: ‘hoe is zijn naam?’ Wat moet ik dan antwoorden?Toen sprak God tot Mozes: ‘Ik ben die er is’.”

Overweging van Jan van der Wal.

Lezingen: Exodus 3, 1-8a, 13-15; en Lucas 13, 1-9.

Thema: Gezien worden en zien.

Gezien worden en zien.

Zij staan centraal in de teksten die wij zojuist gehoord hebben. God heeft Mozes al lang gezien toen hij de kudde van zijn schoonvader diep de woestijn in dreef. Mozes wordt door God gezien, en uitverkoren om zijn volk de vrijheid te hergeven. God laat zien dat Hij oog heeft gehad voor het volk in Egypte dat onderdrukt wordt in een vreemd land. En dan pas ziet Mozes.

God maakt zich bekend aan Mozes als de God van zijn voorouders. Mozes ziet slechts de doornstruik die in vuur en vlam staat, en toch niet verbrandt. Het is een heilig vuur, waarin God zich openbaart en tot Mozes spreekt. Mozes durft God echter niet aan te zien en bedekt het gezicht. Als Mozes vraagt naar zijn naam, dan is het antwoord: ‘Ik zal er zijn’. God zal bij zijn volk zijn wat er ook gebeurt. God is dichtbij ons, een aanwezigheid die ons hart verwarmt en onze ziel doorgloeit.

Overweging van Koos Wilke en Ineke van Cuijk OP.

Lezingen: Genesis 15, 5-18; Ps 27; en Lucas 9, 28b-36.

Thema: Het Geloofde Land.

Beste medeparochianen,

Ik mag hier vandaag samen met Ineke onze gedachten met u delen. De lezingen gaan over het beloofde land. Ons thema deze veertigdagentijd is ‘het Geloofde land’. Is dat een essentieel verschil?

Het beloofde land. De Eeuwige stelt in Abram zijn vertrouwen. Wat zou er door hem heen zijn gegaan? In een gedetailleerd beschreven verhaal met rauwe details wordt een wat onheilspellende sfeer opgeroepen. De Eeuwige vraagt nogal wat van Abram: het beloofde land wacht op u, maar eerst zal uw volk honderden jaren ontheemd in slavernij leven. Het wordt Abram even te veel. Dat weerhoudt de Eeuwige er niet van om met hem een verbond te sluiten.

Overweging van Hans Hamers O.P.

lezingen: Deuteronomium 26, 4-10; Ps. 91; en Lucas 4, 1-13.

Thema: Het Geloofde Land.

Ik ga vandaag een grote boog maken. Niet op de vierkante centimeter de schriftteksten uitleggen of proberen te begrijpen. Ik begin wél met de gelezen teksten, maar ook kom ik te spreken over wat er gaande is in het oosten van Europa, Oekraïne. Er wordt de komende maanden van ons iets gevraagd als geloofsgemeenschap, ook van ieder van ons individueel, namelijk deelname in het synodaal proces dat paus Franciscus heeft ingezet. Dus ook daarover.

Eerst de schriftteksten. Als algemeen thema hebben we voor deze 40dagentijd gekozen voor het Geloofde Land. Dat is geïnspireerd op van de vastenactie die als thema “je land is je leven heeft’. In de eerste lezing uit het boek Deuteronomium gaat het over aan God voorleggen, aanbieden van de eerste vruchten van het land, dus wat je dankzij dat land hebt kunnen laten groeien. Voor het volk van Mozes betekent het het land wat beloofd is en wat voor het volk als een geloofd zal zijn, een land waarin men woont en dat nauw samenhangt met God, die dat land heeft geschonken. Of beter gezegd, naar toe heeft geleid om het te bewonen en te bewerken om een goed leven met elkaar en het verbond met God op te bouwen. 

Overweging van Jan van der Wal.

Lezingen: Wijsheid van Jezus Sirach 27, 4-9; en Lucas 6, 39-45.

Thema: Aan de vruchten herken je de boom.

Vandaag begint officieel de Carnavalstijd: bij ons in het Zuiden drie dagen van onbezorgde vrolijkheid, spontane ontmoetingen en algemene gezelligheid en eendracht. We gunnen het al die mensen die drie jaar geleden voor het laatst hun feest vierden. En als we terugblikken hebben we sindsdien een eigenaardige tijd achter de rug: een tijd van beproeving, van afzien en geduld, van algemene neerslachtigheid en zwaarte, en vooral van uitzichtloosheid. Het leek net alsof er sinds februari 2020 een eindeloze Vastentijd was aangebroken waarin we ons onthielden van datgene wat het leven nu juist aangenaam en verrassend maakte.

Nu de tekenen er op wijzen dat de pandemie op zijn retour is, kunnen we herademen. En juist nu verschijnen er donkere wolken boven Europa omdat het oorlog is in het Oosten. We zien beelden van mensen in angst en onzekerheid, ontredderde mensen omdat hun huis is verwoest, omdat ze vluchten naar veilige gebieden. We zien een niets ontziende dictator die grove leugens en haat verspreidt om meer macht en invloed terug te winnen. Daarvoor zijn burgers en militairen pionnen in een sinister schaakspel. En we zien naast dapperheid vooral ook machteloosheid. Voor al die mensen in nood zijn het tijden van beproeving en afzien. Een eindeloze Vastenperiode is voor hun aangebroken.