Overweging van Hans Hamers o.p.

Zacharia 9, 9-10; Romeinen 8, 9 + 11-13(niet gelezen) en  Matteüs 11, 25-30

René heeft aan het begin van de viering geschetst hoe we de afgelopen maanden doorgekomen zijn, in onze direct omgeving van gemeenschappen, van familie vrienden en kennissen. Opvallend genoeg hebben we weinig overleden parochianen hoeven te begraven. Heel in het begin van de coronatijd overleed pater dominicaan Kees Keijsper. Hij is bij ons de afgelopen jaren veel voorgegaan in de eucharistie. We zullen hem gedenken in onze gebeden. 

In de wereld is er ook het een en ander gebeurd. Naast de coronacrisis en de al gaande klimaatcrisis, is er ook een wereldwijd racisme-debat losgebarsten. Over ervaren racisme door racistisch spreken en handelen, bewust en openlijk, maar ook onbewust en verborgen. Ook samengaand met een cultuurstrijd. Voorbeeld Zwarte Piet discussie waarin het behoud van de eigen dominante witte cultuur meespeelt. En dit alles speelt zich ook af tegen de achtergrond van strijd om macht en privileges. En een strijd om de leugen (fakenews en misleiding) te beteugelen. En het gaat hier zo, maar over de hele wereld. Vrijheid, maar vooral ook menselijkheid en waardigheid van mensen is in het voortdurend in het geding. Denk maar aan de verpleeghuizen waar geen bezoek binnen mocht. Zo, dat is waar we nu staan!

 

Overweging van Wim Rigtewrs.

 

Feest van het Allerheiligst Sacrament 

 

De oude, klassieke benaming van dit feest, 

en een oude afbeelding, mij aangereikt 

door Willem Pelser. Ze zullen bij ieder 

verschillende gevoelens oproepen.

 

Als inleiding bij de evangelielezing van deze zondag las ik het volgende: “Het zesde hoofdstuk van Johannes noemt Jezus ‘het brood, waar je echt van leven kunt’. Het is een uitvoerige toespraak, onderbroken door tegenspraak en gemopper van toehoorders. Zij stoten zich aan krasse uitspraken, die voor hen iets gruwelijks oproepen. Dat gebeurt ook in deze lezing.”

Evangelielezing: Johannes 6,51-58 

‘Ik ben het levende brood, dat uit de hemel is neergedaald. Als men van dát brood eet, zal men leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, voor het leven van de wereld.’ Toen ontstond er onder de Joden een discussie: ‘Hoe kan Hij ons zijn vlees te eten geven?’ Daarop hernam Jezus: ‘Waarachtig, Ik verzeker u:  als u het vlees van de Mensenzoon niet eet, als u zijn bloed niet drinkt, is er geen leven in u. Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt,  die bezit eeuwig leven: op de laatste dag laat Ik hem opstaan, want mijn vlees is echt voedsel, mijn bloed is echte drank. Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft met Mij verbonden en Ik met hem.  Zoals Ik leef uit de Vader, de Levende, die Mij gezonden heeft, zo zal ook hij die zich met Mij voedt, leven uit Mij. Dit is het brood dat uit de hemel is neergedaald, niet dat wat uw voorouders hebben gegeten, die niettemin gestorven zijn. Wie zich met dit brood voedt, zal leven in eeuwigheid.’   

DRIEVULDIGHEIDSZONDAG.

Traditiegetrouw vieren we op de zondag na Pinksteren het feest van de H. Drie -   eenheid oftewel Drievuldigheidszondag.

De Vader kenden we al door alles wat zijn Zoon Jezus over Hem vertelde: “Wie Mij ziet, ziet de Vader”. Met Pinksteren heeft de Geest zich bij Hen gevoegd, zoals Jezus aan zijn leerlingen beloofde.

Al in het Oude Testament is er sprake van een Triniteit, en op de prachtige manier in een icoon vereeuwigd door Andrej Rubliev, een Russische monnik.

Hij werd geboren in de jaren 1360 en stierf tussen 1427 en 1430 in Moskou. Hij wordt beschouwd als een van de grootste middeleeuwse Russische schilders van orthodox christelijke iconen en fresco's.

Zijn meest beroemde icoon staat hierbij afgebeeld.  

Overweging van Wim Rigters.

5 e zondag van Pasen

‘Laat uw hart niet geschokt zijn . . . .

in het huis van mijn Vader zijn vele verblijven’

De evangelielezing op deze zondag wordt vaak bij een uitvaart gelezen. Het zijn woorden van troost: ben maar niet bang. Er is een toekomst en er is plaats genoeg. Tegelijk geeft de tekst ruimte aan vragen. Hoe zit dat met leven na de dood. Is er wel leven, is er wel een hemel, en hoe moeten we daar komen? Thomas verwoordt wat veel mensen denken. Het antwoord van Jezus is heel stellig: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven” en “In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”.

Overweging van Wim Rigters.

3e zondag van Pasen

 

“De Emmausgangers”

 

 

Uit: The Passion (2012)

De Verrezen Jezus zingt:

”Afscheid nemen bestaat niet;

  Ik ga wel weg, maar verlaat je niet.

  Lief, je moet me geloven.

  Al doet het pijn…”.

 

Velen hebben de voorbije weken niet of nauwelijks afscheid kunnen nemen van hun stervende of overleden dierbare. Hoe moet je verder?

Lucas 24, 13 - 35

Juist op die dag waren er twee leerlingen op weg naar het dorp Emmaüs, dat zestig stadiën van Jeruzalem ligt. Ze spraken met elkaar over alles wat was voorgevallen. Terwijl ze met elkaar in gesprek waren, voegde Jezus zich bij hen en liep met hen mee. Maar hun ogen waren niet bij machte Hem te herkennen. Hij sprak tot hen: Waarover lopen jullie zo druk met elkaar te praten?' Met sombere gezichten bleven ze staan. Een van hen, die Kleopas heette, gaf Hem ten antwoord: 'Bent U dan de enige inwoner van Jeruzalem die niet weet wat daar de afgelopen dagen gebeurd is?' 'Wat dan?', vroeg Hij. Ze zeiden Hem: 'Wat er gebeurd is met Jezus van Nazareth! Hij was een profeet, machtig in woord en daad in de ogen van God en van heel het volk. Onze hogepriesters en leiders hebben Hem overgeleverd om Hem ter dood te laten veroordelen, en ze hebben Hem zelfs gekruisigd. En wij hadden zo gehoopt dat Hij het was die Israë1zou verlossen; maar met dat al is het nu al twee dagen geleden gebeurd. Wel hebben enkele vrouwen uit onze kring ons versteld doen staan. Die waren vanmorgen vroeg naar het graf gegaan en toen ze zijn lichaam daar niet aantroffen, kwamen ze terug met het verhaal dat ze ook nog een verschijning hadden gehad van engelen die zeiden dat Hij leeft. Een paar van ons zijn toen naar het graf gegaan en het bleek zo te zijn als de vrouwen gezegd hadden; maar Hem hebben ze niet gezien".

Overweging van René Klaassen.

Vijfde zondag van de 40 dagen tijd 2020.

Lezingen:

Ezechiel 37 ; 1 – 14           over de opening van graven aan het einde der tijden 

Johannes 11, 1 – 45          opwekking Van Lazarus uit het graf

Thema :  Barmhartigheid  - wat kunnen wij voor de doden doen ? 

In de voorbereiding op deze zondag werd ik geraakt door een boekje van met de vertaling van een tekst van Augustinus : De cura pro mortuis gerenda – Wat kunnen wij voor de doden doen ? De beide lezingen gaan immers op een heel indringende manier over de vraag hoe het zal gaan wanneer onze levens eindigen ?

Het is een vraag die in alle tijden met nadruk werd gesteld : bij Ezechiël, bij Jezus in zijn dagen en ook in de dagen van Augustinus. Ook toen, de 4e eeuw, waren er veel crisissituaties, oorlog na oorlog, en deze vraag werd ook aan hem gesteld: wanneer iemand sterft, wat moeten wij dan voor de doden doen? Alle culturen en religies uit de 4e eeuw werden betrokken in zijn antwoord: Begraven of cremeren is niet van meer of minder betekenis. Rituelen van alle religies en culturen zijn even waardevol. Het gaat om de zorg voor de ziel, het meest kostbare deel van de mens. Deze leeft voort in een oord waar geen contact meer mee mogelijk is …. !

Overweging van Kees Scheffers.

Lezingen: Genesis 12, 1-4a.    Mt. 17, 1-9.

Thema: Barmhartigheid. De naakten kleden, de vreemdeling opnemen.

Lieve mensen, Beste medechristenen,

Hebt u Abram al wel eens gezien ?       Niet erg. 

Vandaag maken we kennis met Abraham. 

In de tekst van de eerste lezing heet hij nog Abram.  

Later krijgt hij van God de naam Abraham.

En hij zal de aartsvader worden van Joden, Christenen en Moslims.

Hij staat nu op een cruciaal moment in zijn leven. Een keerpunt.