Overweging van René Klaassen.

Lezingen: Jesaja 53, 10-11; en Marcus 10, 35-45.

Thema: Dienstbaar zijn is het nieuwe goud.

De Jesaja tekst van vanmorgen neemt ons, zo lijkt het, mee naar de hemel. We horen daar de Eeuwige zelf als het ware hardop, voor ons mensen goed verstaanbaar gemaakt door Jesaja, filosoferen over het voorbije leven van Jezus en ook vooral over diens dood. Een terugblik na Pasen, zo lijkt het. Het is niet voor niets geweest …. Geslagen, gefolterd, Jesaja gebruikt in die termen in de verzen die aan de tekst van vandaag vooraf gaan. jammer dat we die niet van Pieter Theo gehoord hebben… 

Pieter Theo heb je die verzen nog voor je liggen? Wil je dezelfde tekst, maar dan vanaf vers 5 nog eens lezen? ………………………….

Dank je wel! U hoorde het : doorstoken om zijn weerspannigheid – gestraft – striemen op zijn rug – gefolterd – diep vernederd – een gewelddadig vonnis – in een graf bij boosdoeners en Jezus ondergaat het. Hij weet dat juist dit van hem verlangd wordt hij opent zijn mond niet en is in plaats daarvan dienstbaar aan hen die naast hem hangen en erbij staan. En daarop filosofeert de Eeuwige bij monde van Jesaja verder : met een belofte …. want hij zal nakomelingen krijgen, dat slaat rechtstreeks op ons, zijn navolgers zelfs tot in de 21e eeuw. Jezus heeft als een rechtvaardige dienstknecht, velen na hem dienstbaar gemaakt. …  zoon Jezus was letterlijk en figuurlijk een meester in dienstbaarheid. 

Pieter Theo :

Sorry René dat ik je even onderbreek … maar ik vraag me het volgende af:

Betekent dat dan, dat wij in deze tijd, in onze geseculariseerde wereld, op de eerste plaats een dienende kerk zijn? Of wel dienend zijn?

Zijn onze huidige leiders, zowel politiek als kerkelijk, tegen ons opgewassen om dienend te leiden? Wij laten steeds vaker of continu onze mening en opvattingen horen.

Misschien mag ik een voorbeeld gebruiken om mijn vraag uit te leggen?

Ik neem u even mee terug naar 14 Maart 2013. Rome.  U herinnert vast nog wel de tv beelden van onze Pauskeuze toen. Paus Franciscus verscheen onder luid gejuich en applaus op het balkon van het St. Pietersplein en hij vroeg aan de mensen daar en via de tv om te bidden voor de nieuwe bisschop van Rome. Hij boog zich voorover en het werd stil. Een ontroerend moment, niet alleen voor heel de kerk, maar voor iedereen die toen keek .

Die nieuwe leider stelde zich door dit gebaar, denk ik, dienstbaar op.

Een dienende houding is nodig voor de problemen die de kerk op dit moment heeft, vooral op bestuurlijk niveau. Bisschoppen en Priesters kunnen hier een voorbeeld aan nemen.

Zij zijn immers allemaal dienaren, in het voetspoor van jezus, van geloofsgemeenschappen.

Je kunt nu eenmaal niet heersend dienen. Maar door te luisteren naar de gemeenschap  wordt er fundamenteel iets toegevoegd aan samen kerk zijn.

Wij als geloofsgemeenschap zijn mondiger en kundiger geworden over geloofszaken. Doordat we nadenken over de zin van het leven en Gods bedoeling met ons. In de praktijk van ons dagelijkse geloofsleven proberen we juist zo dicht mogelijk bij onze naasten te staan. En we hebben onze eigen ideeën. We laten ons dus niet zo gauw meer iets zeggen van bovenaf. Helaas worden kerkleiders niet democratisch gekozen, zij kiezen elkaar. Maar zij doen in sommige gevallen, de goeden mogen niet lijden onder de minder goede, alsof ze door hun wijding de H. Geest in hun broekzak hebben. Wanneer zij van bovenaf de regels bepalen verliezen ze het contact met de basis. En daardoor voelen steeds meer mensen zich niet meer thuis in de kerk en zoeken hun eigen weg.

Dienen blijft de opdracht  …. en de kerk, de levende stenen, dat zijn wij!

René, heb jij nog aanvullende  suggesties…….?

Bij de voorbereiding op dit uur heb ik niet zo op deze onderbreking gerekend, maar dat betekent niet dat er een soortgelijke gedachte ook  bij mij is opgekomen. Goed dus dat je met die vraag komt. 

Leiding geven en dienstbaar zijn staan natuurlijk niet met elkaar op gelijke voet. We hebben de wereld nu eenmaal zo ingericht dat alles lijkt te draaien om veel geld en veel macht. Toch zijn er dienstbare en minder dienstbare mensen, binnen het geloof, maar net zo goed erbuiten. Kijk maar onze eigen politiek. Het ingewikkelde is, dat dienstbaarheid het vaak toch uiteindelijk wint. Kijk naar de aanvankelijke protesten tegen Afghaanse tolken en hun gezinnen en families, na een paar weken zijn we al veel milder en afgelopen week heeft de Nijmeegse raad van kerken al overleg gepland hoe de Nijmeegse dienstbaarheid aan de mensen in Heumensoord vorm gaat krijgen. Wanneer we dat aan de basis met elkaar gaan uitwerken, dan kunnen uiteindelijk onze leiders niet anders meer dan zich ook dienstbaar opstellen. En dat is volgens mij ook precies wat Marcus laat gebeuren in het verhaal over Jacobus en Johannes.

Tja , die twee lijken wel in hun vraag een beroep te doen op die dienstbaarheid van Jezus, maar ze vragen natuurlijk op de eerste plaats om eer voor zichzelf. En dat staat natuurlijk haaks op wat Jezus bedoelt. Een vraag naar de hoogste eer niet op zijn plaats. Door die vraag stellen ze zichzelf als het ware boven de anderen. Maar Marcus laat ze natuurlijk net zoals Jesaja dat doet de vraag stellen, om Jezus de gelegenheid te geven te antwoorden met wat nu juist wél de bedoeling is. Zo wekt het in de bijbel. De vragen en de probleemsituaties die de evangelisten oproepen hebben ze natuurlijk zo opgeschreven om Jezus en daarmee ook de omstanders de kans te geven het goede antwoord te laten geven en de goede weg te wijzen. Die onderlinge gelijkheid stelt Jezus nog eens met nadruk aan de orde door de vraag over de beker, wederom een verwijzing naar het lijden dat hem te wachten staat, en het doopsel, het beginpunt van een mensenleven om de weg van God en Jezus en geest te gaan. Hier herken ik wederom een poging om het begin en het einde met elkaar te verbinden. Elke machthebber, bestuurder die zichzelf beter en groter en sterker vindt dan de ander en meent het recht te hebben te beslissen over leven en dood, zal aan het eind bekocht uitkomen. Iedereen, toen – nu,  legt zijn weg het beste af in onderlinge gelijkheid … elke mens valt en wordt weer geholpen met opstaan en verder gaan … ik kan honderden voorbeelden geven van hoe het zou moeten ….

Pieter Theo  : Inbraak twee

Is de conclusie dan, dat wij ons zeker laten inspireren door de boodschap van Jezus. En dat de opdracht blijft : ‘dienstbaar zijn boven alles”. Royaal klaar staan voor de ander misschien wel ten koste van onszelf.

Je hebt gelijk : Dit heeft Jezus ook gedaan. Hij heeft getoond dat Hij je naaste is. Dit Profiel van Jezus, daar staan wij model voor. Dienend handelen is een mooi profiel voor een Christenen.  In de bijbel staan een paar woorden over dienstbaarheid. Één woord daarvan is kenmerkend voor deze viering nl : Agapè: Dit betekent liefde. Liefde die zichzelf niet zoekt. Agapè is vooral dienende liefde. Dit is ook inspirerend voor bestuurlijk werk in de geloofsgemeenschap en daarbuiten. Besturen in de bijbel heeft een dienend karakter.  Kenmerken hiervan zijn: Goedheid, zachtmoedig, verdraagzaamheid, vergevingsgezindheid en dankbaarheid.

René heb jij nog een toevoeging voor dit profiel ?

Jouw woorden zijn een uitstekende opstap om dienstbaarheid nu met Goud in te kleuren.

We kunnen afsluiten met de conclusie: de Eeuwige zelf heeft ons met het voorbeeldleven van Jezus, met diens dienstbaarheid een nieuw goud in handen gegeven.

Moge het zo zijn ….