Overweging van René Klaassen (bij AvP)

Psalm 154, en Mattëus 20, 1-16.

Thema: Vrede verbindt verschil

Opening van de Vredesweek.

Jesaja is een profeet, die in zijn boek zo spreekt, dat het voor de luisteraar net is alsof de Eeuwige zelf aan het woord is. Zijn hoofdstukken sluiten meer dan eens af met de zin: Godspraak van de Eeuwige. Daarmee wil hij aan ons toehoorders laten weten dat het eigenlijk Gods woorden zijn die hij in mensentaal omzet.

In de Bijbeltekst van vandaag doet hij namens God een oproep, hij nodigt uit: kom drinken, kom eten en luister naar mijn woorden en dan zal je honger en dorst gestild worden. We sluiten dan een verbond.

En wat dan zo mooi bij de dag van vandaag past zijn de zinnen die dan volgen: 

een volk, een voorganger, die gij niet kent, komt naar u toe, en een volk dat u niet kent, andere parochies, snelt op u af, omwille van de Eeuwige, omwille van het feit dat u gekomen bent en luistert. De symboliek is maatwerk vandaag.

Zo ook bij het slot: we kunnen wel tegen elkaar zeggen; “onze gedachten zijn niet jullie gedachten”, en we kunnen vluchten in het excuus jullie wegen zijn niet onze wegen, maar Jesaja laat dan God zelf zeggen: mijn wegen gaan uw wegen te boven, en mijn gedachten uw gedachten.  We worden aangesproken en aangespoord tot innige samenwerking. Deze oproep om verschillen te overbruggen is vandaag de rechtstreekse aansporing tot samenwerking en vrede. Dan is het thema van het begin van de vredesweek vandaag voor wat Jesaja betreft helder: Vrede verbindt verschil.

In de Mattheus lezing worden we over dezelfde weg geleid. Laat me maar bij het einde beginnen en dat met begin verbinden. Alleen over de weg van de vrede, alleen wanneer we onze onderlinge verschillen kunnen verbinden tot eenheid, zullen we het Rijk der hemelen, wat het ook moge zijn, kunnen bereiken. De lezing legt het er voor wat de onderlinge verschillen betreft, heel dik bovenop: eerste uur, derde uur, zesde uur, negende uur elfde uur … Elf uur werken verschil …. in de brandende hitte. Dat is nogal wat wanneer er op het twaalfde uur wordt afgerekend. De onderlinge verschillen worden op de spits gedreven. U en ik zouden even hard protesteren.

En bij de afrekening moeten net als bij Jesaja de onderlinge verschillen weer verbonden worden. Alle arbeiders, kort gewerkt of lang gewerkt krijgen hetzelfde loon: één denarie. En hier krijgt u even een stukje catechese gratis erbij. Een denarie was in de dagen van jezus een zilveren Romeinse munt. Even veel waard als de zilverlingen die Judas kreeg voor het verraad van Jezus. Een heel eerlijke en reële beloning voor een dag werk. Daar kon je meer dan goed genoeg eten en drinken voor een dag en onderdak voor de nacht voor kopen. En het was zeker geen jodenfooi zoals u zou kunnen denken dat er mensen werden afgescheept in dit verhaal.

De mensen die mopperen over hun loon krijgen dus gewoon goed betaald, de mensen die helemaal niet mopperen krijgen heel goed betaald. Voilà het onderlinge verschil.

Net als bij Jesaja komt in de laatste zin van de lezing weer de verbinding met het begin naar voor. Ik wil aan degene die het laatst gekomen is evenveel geven als aan u. Mag ik soms met het mijne niet doen wat ik verkies of zijt ge kwaad, omdat ik goed ben? Zo zullen de laatsten de eersten en de eersten de laatsten zijn.” Die laatste woorden zijn een directe aanwijzing naar de openingszin van het evangelie. Het gaat om het Rijk Gods. En de vraag hoe bereik je dat? Vertaald naar vandaag het gaat over vrede en hoe bereik je dat? en zijn mensen, arbeiders van het ene of van het andere uur, of wij gewone kerkgangers van de ene kerk of van een andere kerk niet allemaal bezig met dezelfde vragen? hoe bereiken we het rijk der hemelen? Alleen langs de weg van vrede? Hoe bereiken we Vrede? Alleen maar wanneer we er in slagen onderlinge verschillen te overbruggen en bij elkaar te komen? Hoe overbruggen we de onderlinge verschillen? Misschien wel door gewoon met elkaar samen te komen als mensen met honger en met dorst. Mensen die willen luisteren naar wat ons hier verteld en geleerd wordt. Mensen die samen met elkaar aan tafel gaan …. Mensen die samen een lied over vrede zingen, voor hun land en voor het mijne …. 

Moge het zo zijn.

 

SONG OF PEACE 

(vertaling)

De hemel van mijn land is blauwer dan de oceaan 

En het zonlicht straalt op klaverblad en pijnboom. 

Maar ook ander landen hebben zonlicht

En klaver en de hemel is overal net zo blauw als bij mij.

Dit is mijn lied, o God van alle volken. 

Een lied van vrede voor hun land en voor het mijne.