Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Handelingen 5,12-16 en Johannes 20,19-31

In de ruim 8 jaar dat ik hier in de deze kerk en in de gemeenschap van Effata mag voorgaan in de zondagsviering, was dat 4 x op de 2 e zondag van Pasen, en volgens het officiële lezingenrooster wordt ieder jaar op deze zondag dit zelfde evangelie gelezen. Terwijl dat andere prachƟge paasverhaal – van die twee teleurgestelde leerlingen op weg naar huis, Emmaus, alleen maar in het A-jaar verteld wordt op de derde zondag van Pasen; dus 1x in de 3 jaar.

Maar ja, het stond al in het parochieblad, en volgzaam als we zijn . . . dus toch Thomas. . . . En die zat er goed doorheen, na alles wat er in een paar dagen gebeurd was met zijn Jezus.

En als ik dood ga, huil maar niet

ik ben niet echt dood moet je weten

het is het verlangen dat ik achterliet

dood ben ik pas als jij dat bent vergeten

dood ben ik pas als jij me bent vergeten.

 

Een tijdloos gedicht, voor toen en voor nu. Velen van ons zijn immers al in een levensfase dat je je wel eens afvraagt: hoe zal het hierna zijn? Wanneer zal ik zijn vergeten? En hoe wil ik straks herinnerd worden?

Vrijdagochtend overleed Jan Rot, bekend om zijn vele liedjes en hertalingen, o.a. van Bachs MaƩhäus Passion en ook het “Halleluja” van Leonard Cohen:

 Ik deed mijn best, het was niet veel

Ik voel maar weinig als ik speel

Maar echt is echt, en dat is wat ik doe, ja

En ook al klonk het dan verrot

Ooit sta ik voor de Psalmengod

En rolt niets van mijn tong dan halleluja

Halleluja, halleluja, halleluja, halleluja.

 

We hebben het vorig weekend vaak gezongen, en straks zingen we het weer: Halleluja! Hoe echt klonk en klinkt ons, mijn ‘halleluja’?

Thomas reageerde niet met een enthousiast “Halleluja!”. Nee: eerst zien dan geloven!

Dat ‘zien’ speelt een grote rol in de verhalen na Jezus kruisdood:

– bij de 2 Emausgangers: toen ‘de vreemdeling’ het brood brak en het hun gaf – “nu gingen hun de ogen open en ze herkenden Hem.

– bij Petrus en die andere leerling, die naar het graf van Jezus snelden: Petrus mocht eerst naar binnen – hij zag hoe de doeken er nog lagen. Toen ging de andere leerling naar binnen. Hij zag en kwam tot geloof.

– En Maria van Magdala: zij herkende zijn stem toen Hij haar naam noemde. “Daarop ging zij aan de leerlingen verkondigen: ik heb de Heer gezien!”

En Thomas . . .

‘Ik wil zijn handen zien, met de gaten van de spijkers erin; ik wil ze met mijn vingers voelen. Ik wil met mijn hand de opening in zijn zijde voelen. Anders geloof ik niet.’

Er kon voor hem maar één Jezus zijn: de gewonde, gepijnigde, gemartelde Jezus: Hij kon zijn ogen niet meer sluiten voor de lijdende mens: mijn Heer, mijn God.

Wat zie ik? Wat zien wij? Hier . . . en nu . . .

Soms heb je zo’n moment dat je iets ziet wat niet meer van je netvlies afgaat; mij overkwam dat kort geleden, de vrijdagavond vóór Palmzondag. Op het laatste moment hadden we nog kaartjes kunnen bemachtigen voor Bachs Mtthäuspassion, maar wel in een heel bijzondere uitvoering , namelijk door het Nederlands Blazers-ensemble, 2 solisten, 3 dansers en een poppenspeler, en de pop was Jezus. Het duurde 70 minuten en het einde kan ik niet vergeten: een groot wit kruis stond in het volle licht, en terwijl gezongen werd “Wir setzen uns mit Tränen nieder” ging telkens één speler voor het kruis staan als gekruisigde en ging daarna af, het bloed van de handen afspoelend, terwijl een ander diens plaats innam. . . .

Het was lang stil . . . .

Lijden treft iedereen, soms doen we het elkaar aan, wassen onze handen in onschuld . . . en ik moest en moet denken aan die steeds grotere groep mensen om mij heen die buiten de boot vallen of dreigen te vallen? Gediscrimineerd, gecriminaliseerd. Die al jaren wachten op rehabilitatie en compensatie. Al die vluchtende en asielzoekende mensen – niet alléén de Oekraïners. Al die zorgwerkers op allerlei gebied die i.p.v. wat erkenning en een beetje dank, steeds meer te maken krijgen met agressie en nu ook nog met ontslag volgens de regels.

Het staat er zo simpel vandaag, bijna tussen de regels door: “Ontvang de heilige Geest’, zei Hij. ‘Als jullie iemand zijn zonden vergeven, dan zijn ze ook vergeven; als jullie ze niet vergeven, dan blijven ze behouden.’” Dan blijven ze ermee zitten!

 Moge hdet zo zijn.