Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: 1 Tessalonizensen 3,12-4,2; Lucas 21,25-28.34-36.

Thema: Focus op: verder kijken !

“Ik, zegt Hij, ga iets nieuws beginnen. Het is al begonnen, merk je het niet?” U hebt het al zien staan, denk ik – is de bedoeling dat we straks gaan zingen - maar, eerlijk gezegd, - “merk je het niet?” nou, nee . . . Ik herken mezelf meer in de laatste regel van het zojuist gelezen Evangelie: “bidden dat we de kracht zullen hebben om te ontkomen aan alles wat er gaat gebeuren”.

Wat mij betreft zijn we momenteel nog niet verder dan de eerste 4,5 regel van die tekst, samengevat in de woorden: “De mensen zullen het besterven van schrik en spanning om wat de wereld gaat overkomen”. Vorig weekend nog hebben velen dit heel dichtbij ervaren, en wie niet dichtbij was heeft zeker die schrik en spanning ook gevoeld. Terwijl onze premier het incidenten noemt, vragen velen zich af: hoe kan dit gebeuren? Hoe gaat dit verder? . . . Er is woede, toenemende agressie, machteloosheid.

Overweging van Jan van der Wal.

Lezingen: Daniel 12, 1-3; en Marcus 13, 24-32.

Thema: EEN NIEUW BEGIN?!

De lezingen staan vandaag in het teken van een naderend afscheid van de oude wereld. Maar niet zonder dat er geprofeteerd wordt dat een nieuwe wereld zal verrijzen, waarin de uitverkorenen van God gered worden.

Het zal een tijd zijn waarin mensen in barensnood zijn, waarin veel geleden wordt, schijnheilige profeten de volkeren proberen te misleiden en de aarde verwoestingen ondergaat, oorlogen woeden en de volgelingen van Jezus vervolgd worden.

Voorafgegaan door deze tekenen zal een eindoordeel naderbij komen, zo profeteert Jezus; maar Hij waarschuwt ons ook om niet angstig te worden. Na verwoesting komt een nieuw begin. Wel dienen we waakzaam te zijn en de tekenen des tijds te verstaan. En dan spreekt Jezus ineens van een gelijkenis van de vijgenboom. Hij haalt de tekenen door dit beeld van een boom dichtbij. Hij maakt het daarmee behapbaar voor zijn leerlingen, die zich ongetwijfeld rot zijn geschrokken van zijn boodschap.

Overweging van Hans Hamers o.p.

Lezingen: Romeinen 8, 31b-35. 37-39 en Lucas 24, 13-35  

ALLERZIELEN VIERING.

Vandaag, ter gelegenheid van Allerzielen, gedenken we onze dierbaren, die overleden zijn. We zijn na die overlijdensgebeurtenis in een situatie van ‘gescheiden zijn’ geraakt, met iemand waarmee we ons intens verbonden weten. Zó verbonden, dat je kunt zeggen dat die ander, waar je zoveel van hebt gehouden, ook jouzelf heeft mee-gevormd. Dat ‘gescheiden zijn’, zo vertelde laatst mij een parochiaan, voelt als een amputatie. Je bent een deel van jezelf kwijt, een deel dat wezenlijk bij jou hoort. Dit geldt overigens niet alleen voor geliefden die we verliezen, maar ook voor bijvoorbeeld als je moet vluchten, gescheiden worden van je eigen geboortegrond, of van een toekomst, of een geschiedenis. Ook die zaken bepalen mee wie je bent.

Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Genesis 1,1-5 en Marcus 10,46-52

Thema: God zei: ‘Laat er licht zijn’ en er was licht.

Wij hebben een beetje gesjoemeld met de eerste lezing; de vandaag liturgisch voorgeschreven lezing vonden wij niet zo aansluiten bij de evangelielezing; we hebben deze gekozen – niet vanwege dat gedoe over ‘de nieuwe Bijbelvertaling 21’, maar helemaal alleen vanwege die woorden: ‘laat er licht zijn’, vooral omdat die dáár staan, helemaal aan het begin van dat grote boek – bijna als titel.

Als je dan dit boek ongeveer op de helft openslaat (doen!) lees je dit: “Het volk dat ronddwaalt in het donker, ziet een helder licht. Over hen die wonen in een land vol duisternis, gaat een stralend licht op”. – De profeet, de ziener Jesaia is aan het woord; dat volk herken ik wel, maar dat licht!?

Overweging van René Klaassen.

Lezingen: Jesaja 53, 10-11; en Marcus 10, 35-45.

Thema: Dienstbaar zijn is het nieuwe goud.

De Jesaja tekst van vanmorgen neemt ons, zo lijkt het, mee naar de hemel. We horen daar de Eeuwige zelf als het ware hardop, voor ons mensen goed verstaanbaar gemaakt door Jesaja, filosoferen over het voorbije leven van Jezus en ook vooral over diens dood. Een terugblik na Pasen, zo lijkt het. Het is niet voor niets geweest …. Geslagen, gefolterd, Jesaja gebruikt in die termen in de verzen die aan de tekst van vandaag vooraf gaan. jammer dat we die niet van Pieter Theo gehoord hebben… 

Pieter Theo heb je die verzen nog voor je liggen? Wil je dezelfde tekst, maar dan vanaf vers 5 nog eens lezen? ………………………….

Dank je wel! U hoorde het : doorstoken om zijn weerspannigheid – gestraft – striemen op zijn rug – gefolterd – diep vernederd – een gewelddadig vonnis – in een graf bij boosdoeners en Jezus ondergaat het. Hij weet dat juist dit van hem verlangd wordt hij opent zijn mond niet en is in plaats daarvan dienstbaar aan hen die naast hem hangen en erbij staan. En daarop filosofeert de Eeuwige bij monde van Jesaja verder : met een belofte …. want hij zal nakomelingen krijgen, dat slaat rechtstreeks op ons, zijn navolgers zelfs tot in de 21e eeuw. Jezus heeft als een rechtvaardige dienstknecht, velen na hem dienstbaar gemaakt. …  zoon Jezus was letterlijk en figuurlijk een meester in dienstbaarheid. 

Overweging van Ineke van Cuijk o.p.

Lezingen: Wijsheid 7,7-11; Psalm 90 en Marcus 10, 17-25.

Thema: WIJSHEID VAN HET HART.

In het boek ‘De jongen, de mol, de vos en het paard van Charlie Mackesy, een boek met prachtige tekeningen en verschillende vindingrijke en troostvolle gedachten, staat ‘wat doen we als ons hart zeer doet? vroeg de jongen. Dan wikkelen we het in vriendschap, gedeelde tranen en tijd, totdat het weer vrolijk en vol hoop wakker wordt’. In al zijn eenvoud is dit (wat mij betreft) een wijs woord. 

En in de eerste lezing van vandaag horen wij eveneens hele wijze woorden. Al weten we niet wie de auteur(s) is/zijn van dit werk, de titel alleen al roept veel op. Wijsheid, wie wil niet wijs zijn? In dit Bijbelboek is sprake van Bijbelse wijsheid, en dat staat voor een mix van levenservaring, menselijk inzicht, met behulp van wetenschap maar ook levenstijd en een religieuze visie. Dit alles kan tot een goede balans en een evenwichtig leven leiden. In het boek Wijsheid ligt de oorsprong altijd bij het ontzag voor de Eeuwige – want Hij/Zij is het begin van alle wijsheid. De auteur zegt dat wijsheid niet aangeboren is (7,1) De ik-persoon, en dat personage staat model voor koning Salomo smeekt en bidt herhaaldelijk om wijsheid. Niets is belangrijker dan wijsheid, alle goud en zilver, gezondheid en schoonheid, het verbleekt bij wijsheid. Ik verkoos haar boven het licht, dit licht dooft nooit. En tegelijk met haar vielen mij alle goede dingen ten deel. Een onuitputtelijke schat is zij.

Overweging van Willem Pelser.

Lezingen: Deut.4,1-2.6-8; en  Mc.7,1-8.14-15.21-23.

Thema: Heer, wie mag te gast zijn in uw tent?

Heeft u op sommige tijden ook zo'n gloeiende hekel aan allerlei wetten en regeltjes? Dit mag wel, dat weer niet, zus moet je doen, dat weer beslist niet. Je wordt er horendol van. In het verkeer, in de omgang met elkaar. En zeker nu in deze coronatijd. We hebben het allemaal zelf ondervonden, zelfs hier in de kerk: handen ontsmetten, 1,5 meter afstand, mondkapje om, geen koffie na de viering.

We leven in een wereld met een heleboel mensen samen. Om al die mensen op een harmonieuze manier samen te laten leven, ontkomen we er niet aan afspraken te maken met elkaar en dit regelen we dan door het opstellen van wetten en het invoeren van allerlei regels en regeltjes. Gelukkig dat het tot de overheid schijnt door te dringen dat het af en toe wel eens teveel kan zijn. Er zijn heel wat overbodige regels en die worden langzaamaan afgeschaft.