Overweging van Ineke van Cuijk op.

Lezingen: Jesaja 42, 1-7; en Marcus 1, 4-11.

Thema: Nieuwe kansen.

In mijn laatste werkzame jaren als pastor – in de toenmalige parochie De Levensbron –  had ik doopverlof van de Bisschop, zoals dat officieel heet, en in die jaren heb ik veel kinderen mogen dopen. Dat waren altijd feestelijke bijeenkomsten met lachende en huilende baby’s. Die jonge ouders maakten een bewuste keuze om hun kinderen in de christelijke traditie te zetten. In de gesprekken vooraf bleek dit vaak gepaard te gaan met veel vragen, twijfels maar ook hoop. ‘Mag ik die beslissing wel nemen voor mijn kind?’ Misschien is hij/zij daar later helemaal niet blij mee! Maar ook – dit geschenk, dat ons is ‘overkomen’ maakt ons zo dankbaar en gelukkig, dat willen wij voor God brengen. 

De doop van al die kinderen vindt zijn oorsprong in het Evangelie van vandaag. Jezus wordt gedoopt, niet als baby, nee als een volwassen man. Als klein kind had Hij, mogen wij aannemen, de joodse riten ondergaan en was Hij opgenomen in de joodse gemeenschap. Tot op de dag van vandaag vieren de Joden deze opname van jongeren met Bar/Bat Mitswa. Jezus zet nu een andere stap. Als volwassen man gaat Hij bewust naar de bekeringsritus van Johannes om zich door hem te laten dopen. Hij wordt ondergedompeld in de rivier, een doopsel van bekering en vergeving van zonden zoals Johannes dat aankondigt. Die ommekeer wordt meteen duidelijk in allerlei tekenen, zo zegt de Schrift: de hemel scheurt open – en de Geest komt als een duif en er klinkt een stem: Jij bent mijn geliefde Zoon, in wie Ik vreugde vind.

Overweging van René Klaassen.

Lezingen: Jesaja 60, 1-6; Psalm 72; en Mt. 2, 1 – 12 

De woorden koning en  koningschap vallen in de kersttijd vaak. Hoogtepunt ? de echo hangt nog in de lucht van wat we in de kerstnacht met alle kracht die er in vier stemmen kan zitten hebben gezongen …. Koning van de vrede … ! 

De oude profeten en in heel het oude testament hebben ze, de schrijvers, het vaak over dit koningschap, dat al zo lang verwacht werd. Een voorbeeld ? ..  ter ere van Kees Keijsper, we zegenen straks zijn tegel in de voer in ….  lees ik u graag een stukje psalm als bewijsstuk voor uit : 

Psalm 72: 

God, laat deze koning goed regeren, 
met recht en met beleid.
Wil hem uw wijze regels leren
en uw gerechtigheid.
Dan zal uw volk in vrede leven, 
dan wordt er recht gedaan: 
verdrukten zal hij redding geven,
verdrukkers pakt hij aan.

Het land leefde al een hele tijd onder het juk van de Romeinse overheersing en dat riep natuurlijk allerlei herinneringen op aan eerder tijden. Het joodse volk verlangde naar een nieuwe koning … maar nog meer naar bevrijding …. Er was immers ooit een verlosser beloofd, een Messias, die alles in één zou zijn : alle onrecht uit de wereld, nooit meer oorlog, nooit meer honger, vrede en gerechtigheid voor altijd … kortom hij zou Utopia brengen.

Overweging van Jan van der Wal.

Jesaja 49, 8-10; 13, en Lucas 2, 15-21.

Thema: en zij bewaarde het stil in haar hart.

Een oud verhaal: twee mensen zijn op weg naar een onbekende toekomst. Maria uit Nazareth verwacht een kindje. Het is een wonderbaarlijke verwachting, want haar kind is haar door een engel aangezegd: zij zal een zoon baren die een groot man zal worden. Hij zal koning zijn over heel Israël en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. Maria is perplex over deze boodschap maar begrijpt tegelijkertijd dat zij een bijzondere genade ontvangt. Dat moet dan maar gebeuren, stamelt ze nog. En over die gebeurtenis van toen denkt ze nog steeds na nu ze op reis is en de geboorte van haar zoon nabij is.

Jozef begeleidt zijn hoogzwangere vrouw op een ezeltje naar Bethlehem, stad van David, om zich te laten registreren. Heimelijk heeft Jozef getwijfeld of hij Maria wel tot vrouw zou nemen. Zij is immers in verwachting van een kind dat niet het zijne is. En hij besluit haar te verlaten om haar niet in opspraak te brengen.

Maar in een droom wordt hem door een engel gemaand om geen afstand te nemen tot Maria, maar zich juist met haar te verbinden. Hij mag Jezus ook als zijn kind ontvangen en er zorg voor dragen. Want dit kind is voorbestemd tot heil en genezing van Israël, opdat het hele volk van zijn zonden bevrijd wordt.

Overweging van Hans Hamers.o.p.

Kerstnacht: Jesaja, 9, 1-3 + 5-6, Lucas 2, 1-14

Kerstochtend: Jesaja 52, 7-10, Johannes 1, 1-18

Als er vanavond ergens gepreekt wordt in kerken dan kan het niet anders dan dat de coronapandemie ter sprake komt. Het treft ons allemaal. Op veel plaatsen is het sociale leven ontwricht geraakt. Er zijn vaccins goedgekeurd en mensen worden ingeënt. Een goede zaak. Het biedt uitzicht op het einde van de crisissituatie. Vandaag wil ik stilstaan bij de vraag: wat heeft Kerstmis bij te dragen op in dit moment?

We vieren Kerstmis, het (hoog)feest waarop we de geboorte van Jezus gedenken dat God zich op unieke wijze tot de mensen heeft gewend, door het zenden van Jezus, zijn Zoon. In de geschiedenis is dat een keerpunt. Je zou ook hopen dat deze Kerstmis 2020 ook een keerpunt zal blijken te zijn mbt de coronapandemie. De vaccins zouden zomaar ervaren kunnen worden als een ‘verlossing’ uit de ontwrichtende lockdown. Wat kunnen de lezingen van Kerstmis ons hierover vertellen?

Overweging van Wim Rigters.

Lezingen: Jesaia 61,1.2a.10, Tessalonicenzen 5,15-24, Johannes 1,6-8.18-28.

Thema: “Een stem die roept in de woestijn” . . . 

Ik ben tot nu toe één keer in mijn leven in een woestijn geweest: op vakantie bij mijn zus in Canada, bij Drumheller – als ik me goed herinner. Bezienswaardig! moest je gezien hebben! fossielen van dinosaurussen waren er te bewonderen, en daarna weer gauw er uit weg.

Toeristen verblijven wel één nachtje in de woestijn, vanwege de bijzondere ervaring van temperatuurverschil overdag en ’s nachts en de overweldigende sterrenhemel.

Maar léven ín de woestijn is – getuige de prachtige films van EO en ‘Love Nature’ – alléén weggelegd voor dieren – niet veel en vooral ’s nachts.

Overweging van Peter Nissen.

Lezingen: Jesaja 40,1-11 en Marcus 1,1-8, (Willibrordvertaling)

Thema: ‘Vol verwachting klopt ons hart.’

Misschien hebt u het de afgelopen weken ook regelmatig gezongen, misschien gisteravond nog wel. Het is allemaal een beetje anders door de pandemie, maar Sinterklaas heeft ons toch wel beziggehouden.

Vol verwachting klopt ons hart. Misschien zegt u dan ook wel over hoe het verder zal gaan met de coronamaatregelen. Zullen er de komende week weer nieuwe richtlijnen bij komen of zullen de regels juist soepeler worden? Wordt het nog ooit weer normaal? Wanneer mogen wij elkaar weer een hand geven, wanneer weer omhelzen, wanneer weer zoenen?

Overweging van Kees Scheffers.

Jesaja 63, 16b-17 + 19b + 64, 2b-8; en Marcus 13, 33-37.

Thema: God ziet naar ons om. Een leven lang wacht ik ...

Lieve  mensen, de eerste lezing is een klaaglied ; van Jesaja. 

Het volk is terug gekomen uit de ballingschap maar wordt vijandig benaderd door de indertijd achtergebleven bevolking. Ik denk dan, in onze tijd, aan de Joden , die terugkeerden uit de kampen.   Vreemde mensen in hun huizen. Opnieuw is er gebrokenheid en ontgoocheling en vijandschap. 

En ik hoor hun vragen en ik merk: het zijn ook onze vragen.

Waarom God ??