Overweging van Wim Rigters.

1 Koningen 3,5-12 en Matteüs 13,44-46.51 (vertaling Naardense Bijbel)

Thema: .... een horend hart ....

We hebben de voorbije weken er al meerdere gehoord: parabels, gelijkenissen, korte verhaaltjes uit de mond van Jezus, - over het ‘koninkrijk der hemelen’. . . . . Het ‘Koninkrijk der hemelen’ . . . die overbekende woorden, zo vaak door Jezus gebruikt, maar wat bedoelt Jezus eigenlijk ermee? Voor mijzelf heb ik besloten dat Hij ermee bedoelt: ‘Waar gaat het om in het leven?’En voor Jezus is het iets heel kostbaars: een schat, een kostbare parel, die je zomaar vindt en waarvoor je alles over hebt om in bezit te krijgen . . .

Overweging van Jan van der Wal.

Wijsheid 12, 13, 16-19; en Mattheus 13, 24-30. 

Tarwe en onkruid.

“Waar komt dat onkruid toch vandaan? “ Aldus de vraag naar de herkomst van onkruid, terwijl toch het goede zaad is gezaaid. En het antwoord van Jezus is dat het niet aan het goede zaad ligt, maar dat een vijand in de nacht onkruid heeft gezaaid. De vijand kan dichtbij zijn en verwarring zaaien, twijfel, onrust en haat.

Jezus zelf legt zijn eigen parabel verderop in dit evangelie uit. Het Rijk Gods kan in gevaar komen als vijanden van God – kinderen van het kwaad genoemd – het goede zaad dreigen te overmeesteren. Dat goede zaad zijn de kinderen van het rijk der hemelen, die bereid zijn offers te brengen om de rijke oogst te ontvangen, als eens de Mensenzoon het oordeel velt. Het is een allegorische uitleg, gericht op het eindoordeel, en maakt de tegenstelling goed en kwaad pijnlijk duidelijk. Nuances zijn er niet in te ontdekken, grijstinten evenmin.

Overweging van Hans Hamers o.p.

Zacharia 9, 9-10; Romeinen 8, 9 + 11-13(niet gelezen) en  Matteüs 11, 25-30

René heeft aan het begin van de viering geschetst hoe we de afgelopen maanden doorgekomen zijn, in onze direct omgeving van gemeenschappen, van familie vrienden en kennissen. Opvallend genoeg hebben we weinig overleden parochianen hoeven te begraven. Heel in het begin van de coronatijd overleed pater dominicaan Kees Keijsper. Hij is bij ons de afgelopen jaren veel voorgegaan in de eucharistie. We zullen hem gedenken in onze gebeden. 

In de wereld is er ook het een en ander gebeurd. Naast de coronacrisis en de al gaande klimaatcrisis, is er ook een wereldwijd racisme-debat losgebarsten. Over ervaren racisme door racistisch spreken en handelen, bewust en openlijk, maar ook onbewust en verborgen. Ook samengaand met een cultuurstrijd. Voorbeeld Zwarte Piet discussie waarin het behoud van de eigen dominante witte cultuur meespeelt. En dit alles speelt zich ook af tegen de achtergrond van strijd om macht en privileges. En een strijd om de leugen (fakenews en misleiding) te beteugelen. En het gaat hier zo, maar over de hele wereld. Vrijheid, maar vooral ook menselijkheid en waardigheid van mensen is in het voortdurend in het geding. Denk maar aan de verpleeghuizen waar geen bezoek binnen mocht. Zo, dat is waar we nu staan!

 

Overweging van Wim Rigtewrs.

 

Feest van het Allerheiligst Sacrament 

 

De oude, klassieke benaming van dit feest, 

en een oude afbeelding, mij aangereikt 

door Willem Pelser. Ze zullen bij ieder 

verschillende gevoelens oproepen.

 

Als inleiding bij de evangelielezing van deze zondag las ik het volgende: “Het zesde hoofdstuk van Johannes noemt Jezus ‘het brood, waar je echt van leven kunt’. Het is een uitvoerige toespraak, onderbroken door tegenspraak en gemopper van toehoorders. Zij stoten zich aan krasse uitspraken, die voor hen iets gruwelijks oproepen. Dat gebeurt ook in deze lezing.”

Evangelielezing: Johannes 6,51-58 

‘Ik ben het levende brood, dat uit de hemel is neergedaald. Als men van dát brood eet, zal men leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, voor het leven van de wereld.’ Toen ontstond er onder de Joden een discussie: ‘Hoe kan Hij ons zijn vlees te eten geven?’ Daarop hernam Jezus: ‘Waarachtig, Ik verzeker u:  als u het vlees van de Mensenzoon niet eet, als u zijn bloed niet drinkt, is er geen leven in u. Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt,  die bezit eeuwig leven: op de laatste dag laat Ik hem opstaan, want mijn vlees is echt voedsel, mijn bloed is echte drank. Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft met Mij verbonden en Ik met hem.  Zoals Ik leef uit de Vader, de Levende, die Mij gezonden heeft, zo zal ook hij die zich met Mij voedt, leven uit Mij. Dit is het brood dat uit de hemel is neergedaald, niet dat wat uw voorouders hebben gegeten, die niettemin gestorven zijn. Wie zich met dit brood voedt, zal leven in eeuwigheid.’   

DRIEVULDIGHEIDSZONDAG.

Traditiegetrouw vieren we op de zondag na Pinksteren het feest van de H. Drie -   eenheid oftewel Drievuldigheidszondag.

De Vader kenden we al door alles wat zijn Zoon Jezus over Hem vertelde: “Wie Mij ziet, ziet de Vader”. Met Pinksteren heeft de Geest zich bij Hen gevoegd, zoals Jezus aan zijn leerlingen beloofde.

Al in het Oude Testament is er sprake van een Triniteit, en op de prachtige manier in een icoon vereeuwigd door Andrej Rubliev, een Russische monnik.

Hij werd geboren in de jaren 1360 en stierf tussen 1427 en 1430 in Moskou. Hij wordt beschouwd als een van de grootste middeleeuwse Russische schilders van orthodox christelijke iconen en fresco's.

Zijn meest beroemde icoon staat hierbij afgebeeld.  

Overweging van Wim Rigters.

5 e zondag van Pasen

‘Laat uw hart niet geschokt zijn . . . .

in het huis van mijn Vader zijn vele verblijven’

De evangelielezing op deze zondag wordt vaak bij een uitvaart gelezen. Het zijn woorden van troost: ben maar niet bang. Er is een toekomst en er is plaats genoeg. Tegelijk geeft de tekst ruimte aan vragen. Hoe zit dat met leven na de dood. Is er wel leven, is er wel een hemel, en hoe moeten we daar komen? Thomas verwoordt wat veel mensen denken. Het antwoord van Jezus is heel stellig: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven” en “In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”.