Overweging van Willem Pelser.

Ezechiël 18, 25-28 en Mattheüs 21, 28-32

Thema: werken in Gods wijngaard.

De eerste lezing van Ezechiël voert ons naar de Babylonische ballingschap. De profeet reageert op de generatie die in ballingschap geboren is, opgroeit en het gevoel heeft dat zij de gevolgen ondergaan wat hun ouders en grootouders verkeerd hebben gedaan. Vandaar de spreuk: “De vaders hebben zure druiven gegeten en de tanden van de kinderen zijn er stroef van,” zoals Ezechiël een aantal verzen eerder zegt.

“Gij beweert; de weg van de Heer is niet recht!. Huis van Israël, luister toch! Zou het werkelijk mijn weg zijn, die niet recht is? Zijn niet veeleer uw eigen wegen niet recht?”

Zo laat God Ezechiël spreken.

Overweging van René Klaassen (bij AvP)

Psalm 154, en Mattëus 20, 1-16.

Thema: Vrede verbindt verschil

Opening van de Vredesweek.

Jesaja is een profeet, die in zijn boek zo spreekt, dat het voor de luisteraar net is alsof de Eeuwige zelf aan het woord is. Zijn hoofdstukken sluiten meer dan eens af met de zin: Godspraak van de Eeuwige. Daarmee wil hij aan ons toehoorders laten weten dat het eigenlijk Gods woorden zijn die hij in mensentaal omzet.

In de Bijbeltekst van vandaag doet hij namens God een oproep, hij nodigt uit: kom drinken, kom eten en luister naar mijn woorden en dan zal je honger en dorst gestild worden. We sluiten dan een verbond.

En wat dan zo mooi bij de dag van vandaag past zijn de zinnen die dan volgen: 

Overweging van Ineke van Cuijk o.p.

Jezus Sirach, 27,30 - 28,7   en    Matteüs 18, 21-35                  

Nog niet zo lang geleden werd in de Tweede Kamer een oproep gedaan om ‘mild en genadig te zijn’. Zonder op de bedoelde kwestie in te willen gaan, is het bijzonder maar ook heel mooi om die woorden te gebruiken en te horen. Vele columns in verschillende kranten associeerden deze woorden meteen met het christelijk erfgoed!! Dat is mooi!! Maar wij christenen hebben natuurlijk niet het alleenrecht op deze woorden. Gelukkig niet!! Als je onenigheid hebt, of misschien zelfs een conflict, heb je de neiging om de ander eens goed de waarheid te zeggen. Misschien wil je hem of haar zelfs eens flink schofferen, dat lijkt steeds meer te gebeuren. Maar diep in je hart weet je ook wel dat door dergelijk gedrag de relatie blijvende schade kan oplopen. Is dat wat je wilt? De lezingen van vandaag wijzen ons er op dat verzoening en vergeving, mild en genadig te handelen de weg kunnen openen naar een nieuwe toekomst. Dat komt ons leven en ons samenleven ten goede.  

Overweging van Hans Hamers o.p.

Ezechiël 33; 7-9 en Matteüs 18; 15-20.

Thema: .... een vonk is al genoeg .......

In de opening van deze viering heeft René aangegeven dat we zo verlangen naar terug zoals het was, zoals voor de coronacrisis. Nu na ruim een half jaar zien we dat we nog een hele tijd last zullen hebben van alle beperkingen. Dus, snel terug naar zoals het was, zit er niet in. We hebben in die periode, begin juni was het, op een hele beperkte, en stille manier Pinksteren gevierd. En het Pinkstervuur heeft wél gebrand en we hebben het nu nog een keer ontstoken. De vrijwilligerszondag eind juni is niet doorgegaan. Daar besteden we vandaag aandacht aan. Zojuist aan het begin met het vuurritueel, en straks toch een samenzijn op het kerkplein. Vandaag staan we ook stil bij het begin van het nieuwe werkjaar. Ondanks de coronabeperkingen zoemt het al weer meer in de kerk en de pastorie. Activiteiten worden weer opgepakt. We willen en moeten het vuur toch brandend houden en doorgeven. 

Het zoemt weer, maar het is ook een worsteling. Bij alles wat we willen doen moeten we ons afvragen, mag het, kan het, en hoe dan? En de uitkomsten van die worsteling merkt u ook hier in de zondagsvieringen, zoals we de liturgie en gebruik van de kerk hebben moeten aanpassen. Die worsteling is er ook voor de andere werkvelden waarin ook zoveel vrijwilligers werken, zoals catechese, diaconie, bloemengroep, secretariaat, gemeenschapsopbouw, ziekenbezoek en individueel pastoraat, etc. Steeds weer de vragen “mag het, kan het, en hoe dan?”. Nu met de start van het nieuwe werkjaar en gevoed door het ontstoken vuur gaan we er weer tegenaan, om er het beste van te maken in coronatijd.

Overweging van Wim Rigters.

Jeremia 20,7-18 en Matteüs 16,21-27

Thema: Mens, durf te leven !

“Heer, U hebt me verleid; ik ben bezweken” Deze beginwoorden van de eerste lezing roepen bij mij herinnering op aan de dag dat ik als pas-gewijde priester – als neomist – de ‘eerste mis’ mocht doen in mijn thuisparochie in Delft. De kapelaan die ik gevraagd had de preek te houden, begon met deze woorden, die toen zo klonken: “God, U hebt mij verleid, en ik heb mij laten verleiden”.

Nu – 53 jaren later, mocht ik onlangs mijn 81e levensjaar beginnen; een oudere zus schreef me: “Je wordt wel 80, hè! Ik ben het al lang en er verandert niks, hoor. Ik moet nog zien de 90 te halen!” . . .  Ja, en zó is het. Hoewel - en ik denk dat velen van u wel zullen herkennen, terugkijkend, wat je op zo’n moment dan doet - ik tegelijkertijd dacht: is dat wel zó? Er is best wel veel veranderd, op allerlei gebied in mijn leven: in mijn relatie tot andere mensen, in mijn manier van leven, in mijn relatie tot kerk en mijn geloven, in mijn relatie tot God. En zonder nou dramatisch te willen doen, kan ik zeggen dat er best wel momenten geweest zijn, waarop de woorden van Jeremia vandaag de mijne konden zijn. . . .  Misschien overkwam die gedachte u ook bij het horen van de eerste lezing.

Overweging van Willem Pelser

 Jes. 22,19-23, en Mt. 16,13-20

 Thema: Sleutelfigurn.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen met de eerste lezing van Jesaja: die speelt zich af tegen de achtergrond van de Assyrische belegering van Jeruzalem. Juda en Jeruzalem hebben geen oog voor de Schepper en zegenen Hem niet door te leven volgens de Thora. In plaats daarvan maken ze plezier en vieren ze feest. Dit wangedrag kan God niet vergeven en daarom worden ze belegerd door de Assyriërs.

De hofmaarschalk en paleisbestuurder van het koninklijk paleis is  Sebna. Hij is een soort onderkoning, zoals Jozef was in Egypte, rechtstreeks onder de farao. Sebna had de sleutels van het paleis en als hij het paleis opende begon het leven in het paleis en in het hele land. Hij nam het niet zo nauw met het naleven van de Thora en in zijn hoogmoed en arrogantie mat hij zich koninklijke rechten aan: hij liet een laatste rustplaats in de rotsen uithakken en hij liet zich vervoeren in praalwagens. Hij legde zichzelf in de watten in plaats van dienstbaar te zijn aan het volk.

Overweging van Wim Rigters.

1 Koningen 3,5-12 en Matteüs 13,44-46.51 (vertaling Naardense Bijbel)

Thema: .... een horend hart ....

We hebben de voorbije weken er al meerdere gehoord: parabels, gelijkenissen, korte verhaaltjes uit de mond van Jezus, - over het ‘koninkrijk der hemelen’. . . . . Het ‘Koninkrijk der hemelen’ . . . die overbekende woorden, zo vaak door Jezus gebruikt, maar wat bedoelt Jezus eigenlijk ermee? Voor mijzelf heb ik besloten dat Hij ermee bedoelt: ‘Waar gaat het om in het leven?’En voor Jezus is het iets heel kostbaars: een schat, een kostbare parel, die je zomaar vindt en waarvoor je alles over hebt om in bezit te krijgen . . .